VPM's Vidya Mandir Dahisar

Illustrious event, illustrious guest!

2012-02-01T18:53:00.001+05:30

( By Jyoti Honkote)

Special occasions come and go, but not without leaving behind special memories. 26^th January always has been

a well planned and well executed event in our school. This being the Golden Jubilee year, expectations were naturally running high. An eminent personality in the form of Shri V. Vaidyanathan, graced the occasion as the Chief Guest. He is the Vice President and Managing Director of Future Capital Holdings.

The programme started with Flag Hoisting Ceremony. The entire school paid homage to the Tricolour. This was followed by a spectacular parade with the Chief Guest acknowledging the Salute of Honour.

Shri. J. S. Salunkhe, President VPM, welcomed the guest with flowers and a memento.

Shri. Vasuki Haranhalli, Member of VPM governing Council, introduced the guest to the gathering. The highlights of his bio data:

Shri V Vaidyanathan is the Vice Chairman and Managing Director, Future Capital Holdings, which is a renowned and large listed company as a leading provider of financial services across consumer and wholesale businesses.

· Before joining Future Capital, he was the Managing Director and CEO of ICICI Prudential Life Insurance Compan y Limited.

· Earlier, he was an Executive Director on the Boa rd of ICICI Bank.

· He has also has been the Chairman of ICICI Home Finance Co. Ltd.

· He has served on the Board of ICICI Lombard General Insurance Company.

· At ICICI Bank he set up the bank’s Retail Banking Business since its inception in 2000 and managed it till 2009.

· He also built the Small and Medium Enterprise (SME) business and Rural Banking Business for the ICICI bank. His contribution includes

Building 1400 Retail branches in 800 cities,
a large Deposit base,
a loan book of USD 30 billion in Mortgages, Auto and Consumer loans, Private Banking,
2.5 Crore customers, and
a team of 26000 employees.

· Needless to say, he has been a major contributor in taking ICICI Bank to market leadership. The Retail banking Business was a key driver to help transition of ICICI from a Domestic Financial Institution to a Commercial Bank.

· His contribution won many domestic and international awards, which include,

o Best Retail bank in Asia 2001, 2003, 2004 and 2005 from the Asian Banker

o “Excellence in Retail Banking Award” 2002,

o “Most Innovative Bank” 2007, and

o Nomination for “Retail Banker of the Year” by European Financial Management & Marketing Association (EFMA), Europe for 2008.

· He is an alumnus of Birla Institute of Technology and Harvard Business School, where he was the youngest person in his batch to acquire advanced management qualifications.

“In present times, when even the strategic strength of a nation gets determined by the level of its economic activity, Shri Vaidyanathan easily emerges as a befitting role model for us Indians to emulate, while we celebrate the 63rd Republic Day of India.” said Shri. Vasuki.

Revealing yet another facet of the young achiever, Shri Vasuki observed, “For a school, which produces the best athletes at the state and at the national level, knowing more about their chief guest this morning, is truly going to be an aha! experience. That is because, besides his phenomenal career achievements, he is also an avid athlete himself. Till date he has run 14 marathons out of which 7 marathons were of full 42 kilometres each. No wonder that he has his - no- excuse- daily ration of running and workouts.”

The tiny tots of Balodyan sang a Hindi Patriotic song in their sweet voices. In her speech Ms. Durvakshi Nare of Std. X spoke with pride about the strides that India had made in the recent past. Students of Marathi Secondary performed the ‘Lezim’ dance and also Aerobics. Both were meticulously executed. The little ones of English Primary, using decorated sticks as props, presented a commendable P.T. Display. It is believed that Pyramids serve to concentrate and direct the energy of the Sun and the Marathi Primary students did just that in their performance. A fusion of ‘Taal,’ ‘Lezim’ and five dances accompanied with a live orchestra was the speciality of the next item. Nearly a hundred students of the English and Marathi Secondary participated in this novel performance.

Shri Vaidyanathan did the honour of inaugurating the School Souvenir and the magazines prepared by the Secondary students

Shri Vaidyanathan, in his speech, was able to capture and hold the interest of the audience very easily. He had a message for every group. He told the youngest members to play, enjoy and go ahead with enthusiasm.

To the teachers and parents, he expressed his gratitude and deep respect. The children from 10 onwards were told to strengthen their foundations. He extolled the youth to remember that Hard work, Concentration and Purpose would ensure that nothing in life is difficult. He quoted several inspiring lines from popular movies

and said that our journey was not complete unless success is reached and that there was much to do in the years to come as our competition was not with ourselves but with the entire world.

The programme culminated with a short Prize distribution ceremony wherein several outstanding achievers, who had excelled in various sports events at the district, state and national level were given awards. This occasion will surely be remembered in the years to come.

The programmed was successfully co-ordinated by Ms. Nandita Churi, of English Primary Section.

The stress of preparation seems nothing when we are enjoying the show. All the effort that went past seems worthwhile.

Prize Distribution Ceremony 2011

2012-01-09T21:11:00.001+05:30

This year’s Prize Distribution Ceremony was certainly ‘special’ for Vidya Prasarak Mandal community. We are in our Golden Jubilee year and our very own past student (1982 batch), Mr. Suhas G. Naik, C. O. O., IL&FS Ltd. presided over the function:

Suhas’s wife Mrs. Swati Naik and his mother Mrs. Radhika Naik honoured our invitation and also graced the occasion.

It was a nostalgic moment for Suhas and his teachers alike. Many of his batch-mates also attended the function and this made the reunion truly memorable.

In his speech, Suhas praised the talented students for their performances and briefly highlighted the opportunities for the Indian Student, post liberalization. He entreated the talented students of Vidya Mandir to make most of this atmosphere which is conducive to success and personal growth. He was confident that an ex-VM student would be apt to take on the challenge.

On this occasion, Shri Suhas Naik promised to do his best and to play an active role in the development of the school.

It was a matter of pride for the students to receive their prizes from such a distinguished guest who had just helped inspire confidence and hope in their minds.

Needless to say that such moments assure and encourage us in our work and the thought that a good many of our past students have excelled in their careers, is really a comforting and fulfilling one.

Thank you Suhas, for your valuable time and contribution!

- P. V. Thakare

Secretary

हार्दिक अभिनंदन!

2012-01-09T20:43:00.001+05:30

बृह्नमुंबई महानगर पालिका (खाजगी शाळा) शिक्षण विभागातर्फे घेण्यात आलेल्या ‘मनाचे श्लोक’ पाठांतर स्पर्धेत दहिसर ते मालाड विभागातून आपल्या शाळेच्या इ. 2 री च्या विद्यार्थ्यांच्या गटाने प्रथम क्रमांक मिळवला आहे.

स्पर्धा दिनांक - 5/1/2012

स्पर्धा स्थळ - बृ.मुं.म.न.पा बजाज शाळा, कांदिवली (प.)

सहभागी विद्यार्थी

1. कु. मृणालिनी मुकुंद कुलकर्णी - 2 /ब

2. कु. साहिल संजय केणी - 2 /अ

3. कु. ऋतुजा नागेश तरंगे - 2 /ब

4. कु. यश महेश सावंत - 2 /ब

5. कु. कोटिज्या जनमेजय नेमाडे - 2 /अ

तसे च शिक्षकांसाठी झालेल्या पाठांतर स्पर्धेत श्रीम. नैनिता शैलेश तावडे यांनीही प्रथम क्रमांक मिळवला आहे.

Congratulations!

2012-01-09T19:58:00.001+05:30

The awards the students of a school bag in the Interschool Competitions are indicative of the quality of education in that particular school.

Education Department of BMC, R - ward have conducted a series of competitions till date. We are happy that some of our English Primary students have made us proud.

Ms. Pradnya V. Polaji - Std IV - Rakhee-Making Competition - First Prize

Ms. Vaishnavi V. Barve - Std IV Fancy Dress Competition - Second Prize

Ms. Simran Desai - Std I – Story telling

Consolation Prize

Hearty Congratulations to the winners.

- Posted by Nandita Churi

VPM’S VIDYA MANDIR ENGLISH PRIMARY SECTION: A Report

2011-12-14T18:52:00.001+05:30

21st Oct. 11- Diwali celebrations – Sweets were distributed among students.

22^nd Oct., 11 – A Craft workshop for all primary teachers was organised in the school. It was conducted by Mrs. Kalpita Vartak, our Balodyan teacher. She showed different ways of using waste materials in an artistic manner to make beautiful articles.

All teachers actively participated in the activities and enjoyed the Craft and Art workshop.

24^th Oct., to 10^th Nov.,11- Diwali Vacation - During Diwali vacation our teachers, Mrs. Churi, Mrs. Honkote and Mrs. Hede conducted classes for scholarship students of Std IV from 3^rd Nov., to 12^th Nov.

11^th Nov., 11- After 20 days of relaxing Diwali holidays, the school reopened on 11^th Nov.11. A message given on account of ‘Shikshan Din’ by our honorable Prime Minister Manmohan Singh was read out on the microphone by a secondary student. As this day is the birthday of our first education minister Maulana Abdul Kalam Azad, hereafter it will be celebrated as ‘Education Day'.

14^th Nov., 11- Children’s Day was celebrated with joy, excitement and happiness. Mrs. Hede narrated the stories as well as the importance of the day. Cakes were distributed among students. Children were very happy.

14^th Nov., & 15^th Nov., 11- Our H.M, Mrs. Rodrigues, attended a meeting conducted by BMC at SVP High School, Kandivli and St. Francis D’Assisi, Borivali respectively to discuss the schedule of upcoming competitions.

17^th Nov., 11- ‘R/N Ward Fancy Dress competition’ was conducted at St. Louis High School. Ms. Vaishnavi Barve from Std IV/A participated in this competition and bagged the 2^nd prize. She was dressed as King Alexander. She was accompanied by Mrs. Churi.

21^st to 24^th Nov.11- Sports is an integral part of education to inculcate values of team work and competitive spirit in the children. They learn the qualities of co-operation, tolerance, discipline, justice, fair-play and obedience.

‘The Annual Sports Meet’ was held for Std I to IV on our school ground. Various events like hopping, book- balancing, running, potato-race etc. were taken. Children participated actively and enjoyed the Sports Day.

25^th Nov. 11- ‘R/N Ward Story- Telling Competition’ was conducted in our school. Marathi & English primary teachers & HM’s & non- teaching staff worked whole heartedly to make this event a grand success. 36 schools from R/N ward participated in this competition. Ms. Simran Desai from Std I participated in this competition and bagged the 4^th prize. This competition was graced by the presence of AO., BO. & also HMs of various schools.

26^th Nov.11- The management conducted a meeting of teachers and H.Ms of all section’s & mediums. This meeting was regarding the activities to be conducted in the II term of the school. Topics such as students' discipline, parent’s expectation from teachers, code of conduct for teachers were discussed. HM’s of all sections & mediums presented their II term planning.

27^th Nov. 11- NELTAS English Competitive exam was conducted in our school.

29^th Nov. 11- The most exciting event in the school is the picnic. This year, the children from Std I to IV were taken for the Annual Picnic to Green Hill Resort, Vasai. …….students were accompanied by 11 teachers & 10 sub staff members. Children had a great time in the water park. Children enjoyed delicious breakfast, lunch and snacks. After lunch, a magic show was arranged for all.

1^st Nov. 11 onwards – The preparations for the annual gathering are in full swing.

Results of Inter-School Competition .

1) R/N Ward’s Fancy Dress Competition Ms. Vaishnavi Barve (Std IV) bagged the second prize.

2) R/N Ward’s Story–Telling Competition Ms. Simran Desai (Std I) bagged the fourth prize.

3) Children’s Singing Competition organised by Vishwa Charitable Trust.

a) Mst. Arjun M. Nagapurkar (Std I) bagged the first prize.

b) Ms. Shravani Mhapadi (Std II) bagged the consolation prize.

4) Drawing Competition held at Chhatrapati Shivaji Sankul Organisation’s

ground, Dahisar (E).

Mst. Mrugank Pathare (Std I) bagged the third prize.

5) Bombay Arts and Sports on the spot Drawing Competition. The

following students bagged the prizes.

Prize Names Std

I Ms. Pradnya Polaji IV

II Mst. Yash Rane IV

III Ms. Niharika Sawant IV

III Ms. Harshali Nagvekar III

III Ms. Saasha Desai III

Consolation Ms. Drashti Vyas IV

Consolation Ms. Anushka Kadam IV

Consolation Ms. Tanisha Agarwal III

Fund Collection – Rs. 4000/- was collected by the students of Std II, III and IV towards ‘Bhaubij Yojana’ of ‘Vatsalya Trust.’

ध्रुव संदेश सावंत याचे राष्ट्रीय पातळीवरील स्पृहणीय यश!

2011-12-14T17:43:00.001+05:30

कॅम्लीन चित्रकला स्पर्धा 2011-12

भारतातून द्वितीय क्रमांक - कुमार ध्रुव संदेश सावंत

अभिनंदन!!!

कॅमलीन तर्फे झालेल्या चित्रकला स्पर्धेत आपल्या शाळेत मराठी प्राथमिक विभागात शिकणा-या कु. ध्रुव संदेश सावंत, इ . 2री/ ब, याला पहिल्या फेरीत विरार ते सांताक्रुझ या विभागातून द्वितीय क्रमांक प्राप्त झाला. तर पुढच्या फेरीत पूर्ण भारतातून द्वितीय क्रमांक प्राप्त झाला आहे. हार्दिक अभिनंदन!!!

त्याला मार्गदर्शन करणा-या शिक्षिका श्रीमती स्वाती इंदुलकर यांचेही अभिनंदन!

अभिनंदन

2011-11-30T17:15:00.001+05:30

बृहन्मुंबई महानगर पालिका आर/एन वॉर्ड खाजगी अनुदानित/ विनाअनुदानित शाळा आयोजित दि. 25/11/2011 रोजी झालेल्या आंतरशालेय कथाकथन स्पर्धेत इयत्ता पहिलीतून आपल्या शाळेतील मराठी प्राथमिक विभागातील कु. तृष्णिका हेमंत शिंदे ही प्रथम क्रमांकाची मानकरी ठरली आहे. तसेच दि. 17/11/2011 रोजी झालेल्या आंतरशालेय ऐतहासिक वेशभूषा स्पर्धेत इयत्ता चौथीतून कु. शर्वरी संजीव गाडगीळ ही तिस-या क्रमांकाची मानकरी ठरली आहे.

ह्या गुणी विद्यार्थिनींचे मनःपूर्वक अभिनंदन.

LETTER TO PARENTS FROM THE TEENAGER

2011-11-23T13:10:00.001+05:30

I represent the youth…

You are my past, I am your future,

You have taught me how to stand on your shoulder

And look ahead…

Now I have to stand on my feet.

I have learnt so many things from you,

I have learnt to study, to appear for exams,

To score good marks and to make you feel proud…

To observe good manners in society etc…

However there are so many things I still have to learn…

I don’t know how to differentiate between

A true friend and an imposter,

I don’t understand what true love is...

Whether it exists or not...

I don’t know how to apply,

Whatever I read in books.

Whether all I read is applicable…

And so many other things.

I have yet to understand my purpose in life,

Let me discover it on my own.

I am embarking on my own journey, in my own ship.

I need to be in touch with you please be available.

You will have to bear with me…

You will find it difficult to accept my restlessness and discontent.

No, please don’t try to be too understanding…

I don’t want you to emulate my language…

Please stop collecting thorns…

Please don’t hurry to analyze facts …

I don’t need ready-made solutions…

There are three things I don’t like…

If you violate my privacy…

If you preach what you don’t practice…

If you talk in chapters…

And please one more request,

Don’t futurize, be here and now.

Just be like a harbour, don’t do anything…

Whenever I return to you in my ship,

Please welcome me with your open arms.

I know in my heart of hearts that you love me,

I love you too…even if I don’t show it.

-Rhea Purav

HEARTY FELICITATIONS TO SCHOLARSHIP MERIT HOLDERS

2011-08-23T12:47:00.001+05:30

14^TH AUGUST, 2011

The eve of the 65^th Independence Day had been selected to felicitate the 71 bright sparks (see शिष्योत्तमांची मांदियाळी) who had made us proud in the scholarship examination of March, 2010.

A lovely rangoli welcomed one and all to the function that had been graced by the presence of three eminent personalities in the field of commerce. The ceremony started on time with the welcome address and the introduction of the dignitaries on the dais. In order to keep the programme lively the merit holders had been divided into six groups. Interspersed with the felicitation of each group, a speech was delivered. Ms. Roshni Kini and Ms.Chaitali Pandharkame who had been victorious in the Middle and High School Scholarship Exam respectively, gave a short speech about their preparations for the exam. They thanked the school and teachers for their tireless efforts. Mr. Satish Chaudhari and Mrs. Neena Joshi, parents of meritorious students were full of praise for the institution. Teachers, Mrs. Pratima Chawla and Mrs.Poonam Vaidya congratulated the students and applauded their perseverance. All the teachers responsible for the excellent results were also felicitated with bouquets.

The Chief Guest C.A. Shri Saket Jain encouraged the students by giving the example of Abraham Lincoln who had failed several times before he became the President of the United States of America. The Guests of Honour, C.A. Shri Dalpat Mehta and C.A. Shri Dilip Goyal advised the children to nurture their talents in all fields and to be All rounders. The programme was concluded with the Vote of Thanks by the Principal, Mr. Avinash Bendale. All dispersed happily with a packet of the famous vadaas of Vidyamandir.

(कार्यक्रमाच्या क्षणचित्रांसाठी ह्या पानावर खाली दिलेला स्लाईड शो पहा)

INDEPENDENCE DAY SPEECH

2011-08-16T17:14:00.001+05:30

by Miss Aditi Bane (IV-a)

Distinguished guest for the occasion, Respected Principal, Teachers and my dear Friends,

Today we complete 64 years of independence from the British rule. At the stroke of midnight of 15^th Aug, 1947, India shook off the shackles of British rule and became free. It was a night of celebrations all over the country. It was a moment of pride and glory.

This day, 15^th August is a golden day engraved in the history of India. It is celebrated as Independence Day in India. It is also a national holiday. This national festival is celebrated with great enthusiasm all over the country.

On this occasion, rich tributes are paid to freedom fighters, who sacrificed their lives for a good cause. Schools and colleges mark the day with Flag hoisting ceremonies and cultural activities. Housing Societies, cultural centres and clubs hold entertainment programmes and competitions.

Our Prime Minister sets the mood by hoisting the National flag and addressing the nation from the Red Fort. This is accompanied by a march past of the armed and police forces. T.V. channels show patriotic movies and radio channels play patriotic songs.

My dear friends, we are very fortunate to have been born in free India. We have been able to breathe the fresh free air since our birth. We have proved ourselves worthy of freedom. We are the largest democracy in the world.

How proud we were when Abhinav Bindra’s achievement made our national flag flutter with pride and ‘Jana Gana Mana’ was played at the background in Beijing! We are proud of all the great achievers and contributors.

But are we blind to the black clouds surrounding us? Have we been very successful in using our freedom in the right manner? If so, why should there be so many bomb blasts, killings, attacks on government offices, cases against so many politicians, scams and so many unstable governments?

Well, my dear friends, what can a student do at this juncture? Should we go and catch the terrorists? Should we fight against the corrupt politicians? Should we take over the country into our hands by waging another war for freedom?

No, we are not expected to do all these things. We must keep observing things around us. Let us prepare ourselves to be well-educated citizens of tomorrow. Let us do our duty sincerely and study hard to achieve our goal. Today we require youngsters with lots of knowledge and energy.

Let us remember the words of Bernice Moode “Self Government, Self Discipline, Self responsibility are the triple safeguards of the independence of men”.

Let us all be independent in true sense of the term

Jai Hind!

And this is for us my dear friends...

2011-08-16T15:54:00.001+05:30

On Saturday, 6^th August, 2011 and Sunday, 14th Aug 2011 at 10.30 am, the students of Std. X of English as well as Marathi Medium attended an educative lectures delivered by Mr. Abhay Parulekar, G.M. Hindustan Construction, who also happens to be an ex-student of our school.

It was very interesting lecture dealing with how to succeed in our life. Mr. Parulekar taught the students some basic but very important ways to control our subconscious mind. All the points were explained with some examples, so the students were able to grasp them very easily. It was an interactive session. It was not a ‘one man show’ but the students participated enthusiastically. Questions like – ‘how to reprogramme our subconscious mind’, ‘what is difference between by hearting and mugging up’, ‘how to overcome pear pressure’ etc. were asked by the students. In a very simple manner the doubts of the students were solved by Parulekar sir. Not only that, but the time management quadrant was also taught. Surely, the students unable to manage their time were benefited by this. At the end of the session, a small video, encouraging students was also shown. Thus, around 12.30 pm the session got over.

It was really a very interesting lecture which would not only help the students to prepare them for the board exam but also help students to enhance and built up a good personality in their near future. It will be beneficial to all in their life. Thus all would be thankful to school which organised this lecture and would love to attend such lecture again.

Ms.Durvakshi Nare.

Std. X A (Secondary English)

---------------------------------------------

It was a delight to have Mr.Abhay Parulekar, a multifaceted personality, for the motivational lectures organised on Saturday, 6^th August and Sunday 14th Aug 2011. We all students of std. X, both English as well as Marathi medium, were acquainted with an altogether new concept of subconscious mind. His language of explaining with varied examples and making us understand was so lucid that we could easily learn the techniques and tricks of reprogramming and controlling our subconscious mind and use it for our benefit. His tips on time management have surely helped us in completing assignments. We are able to give enough time for self-study. Not only the guidance but the movie shown by him were motivational and encouraging, filled with optimism. This lecture has surely lit a spark of enthusiasm in us.

We all are grateful to Mr.Abhay Parulekar for devoting his valuable time for us from his busy schedules. We will be happier if he visits our school again and share some more facts, concepts and techniques of subconscious mind.

Mst. Subhash Sharad Nadkarni.

Std. X A (Secondary English)

-------------------

It was Saturday, 6^th August, 2011 we were given a very important push to go on the path of success and to achieve our aims by Mr. Abhay Parulekar through his motivation lecture. What we learn from this lecture is….

1. Write our goal on a paper in bold writing and stick it near our study table table. For eg. 95%

2. To repeat the goal six times before we start our study. This will help to concentrate and put the right efforts.

3. Always be optimistic as the subconscious mind always listen to us whatever we say and act accordingly.

4. Hence, never to think negatively as it would affect our progress.

5. We should develop qualities like self- appreciation, vision, commitment and contribution within us.

6. Time management is very important to work efficiently. For this we should categorise our work as ‘Important and urgent’, ‘urgent but not important’, important bot not urgent’, and ‘neither urgent not important’.For e.g. to watch serials- neither urgent nor important or to study regularly is important but not urgent but if we do not do it we have to struggle whole night before the exam.

7. Hence to concentrate on the work that is important but not urgent. This will reduce the burden at the last movement.

Now let us work to achieve our goal .Lot of thanks to Mr.Paulekar for guidance and thanks to school for arranging it.

Jitali Kamat.

Std. X (Sec.Eng.)

सुप्त मेंदूच्या रहस्याचे शिल्पकार - श्री परुळेकर

‘Subconscious Mind’ या विषयावर शनिवार दिनांक 6 ऑगस्ट रोजी श्री. अभय परुळेकर यांनी आम्हास अमूल्य मार्गदर्शन केले. श्री परुळेकर शाळेचे माजी विद्यार्थी आहेत. ताण-तणाव नियोजन आणि ध्येयपूर्तीसाठीची मेहनत यासंदर्भात त्यांचे व्याख्यान होते. एखादी गोष्ट प्राप्त करण्यासाठी किंवा ध्येयपूर्तीसाठी आपल्या अर्धजागृतावस्थेतील अंतर्मनामध्ये त्या गोष्टीचा सातत्याने विचार केल्यास ती सहज साध्य होऊ शकते ही संकल्पना त्यांनी सोदाहरण स्प्ष्ट केली. त्यांचे हे मार्गदर्शन फक्त शाळेतच नव्हे तर वैयक्तिक आयुष्यातही मोलाचे ठरणार आहे. श्री. परुळेकर यांनी शेवटी दाखवलेली चित्रफित (व्हिडिओ क्लिप) आम्हा विद्यार्थ्यांकरिता पुढील आयुष्यात नक्कीच उपयोगी ठरेल. दहावीच्या परिक्षेत चांगले गुण संपादन करण्यासंदर्भात या मार्गदर्शनाचा आम्ही विद्यार्थी फायदा करुन शाळेचे नाव उज्ज्वल करु याची हमी मी देतो. ‘Subconscious Mind’ सारख्या गहन विषयाचे सार सहजसोपे करुन सांगितल्याबद्दल त्यांचे मी शतश: आभार मानतो.

धन्यवाद!

कु. देवेश प्रभाकर कदम

(मराठी माध्यम)

इयत्ता 10 वी/अ

विद्या मंदिर, दहिसर

मेरा विद्यालय

2011-08-12T15:41:00.001+05:30

हम जिस ओर चले, वही रास्ता बना,

हमारा बढता हर कदम, कही न आ थमां।

दिल किया इतना बडा, की दर्या भी समाया।

शारदा माँ की किरपासे, यह विद्यामंदिर बसाया।

लोग पुछते है हमसे, क्या है आपके खुशी का राज,

हम कहते है शानसे, एकही तो जिंदगी है जनाब।

सबसे बडी जरुरत हमारी, है बस आपका प्यार,

आप ही के वो साथ होती है हमारी हर मुश्किल पार।

सच्चाई से कभी भी, ना हमने मुँह मोडा,

नाही कभी किसी के भरोसे को है तोडा।

सबोंको मेरा ही माना, नही बजाया राजनितीका बाजा।

लोगोने भी हमे है बनाया, अपने दिलों का राजा।

हे शारदे माँ,

अपनी किरपा बरसाते रखना इस विद्या के मंदिर पर

हजारो गोल्डन जुब्लियाँ मनाए, तालियाँ बजाकर।

- मनीषा वसिष्ठ बहिर

सह-शिक्षिका

मराठी माध्यमिक विभाग

बाळकृष्ण वासुदेव भागवत

2011-08-09T19:23:00.001+05:30

78 वर्षांचे भागवत सर शाळेत दहावीच्या विद्यार्थ्यांना आणि शिक्षकांना मार्गदर्शन करण्यासाठी आले त्यावेळी त्यांच्या वयाचा अंदाज त्यांनी सांगितल्याशिवाय कोणालाही आला नसता. 500 मुलांचा समुदाय आपल्या ओघवत्या शैलीने आणि आत्मविश्वासाने त्यांनी जागच्या जागी खिळवून ठेवला. विद्यार्थ्यांना अभ्यास दिला आणि त्यांना नोट्‌स काढायला लावल्या. आताचे विद्यार्थी माझ्या नातवंडांच्या वयाचे असून मी त्यांचा आजोबा आणि मित्र आहे असे त्यांनी सांगताच सर्वांनाच ते मनोमन पटले. भागवत सरांचा ज्ञानयज्ञ गेली 62 वर्षे अव्याहतपणे सुरू असून शालांत परीक्षेच्या विद्यार्थ्यांना ते मराठी आणि हिंदी ह्या विषयांसाठी मार्गदर्शन करतात.

परंतु भागवत सरांची ही ओळख अगदीच त्रोटक ठरेल. आपल्या कारकिर्दीचा बहुतेक भाग डोंबिवलीकरांच्या सेवेत व्यतीत केल्यानंतर भागवत सर आता वास्तव्यासाठी बोरिवलीला आले आहेत हे समजल्यावर मंडळाचे उपाध्यक्ष श्री. सुरेश ठाकूर ह्यांनी त्यांना आवर्जून शाळेतील शिक्षकांच्या आणि 10 वीच्या विद्यार्थ्यांच्या भेटीसाठी आणले.

सरांनी अनेक सेवाभावी संस्थांसाठी लाखो रुपयांच्या देणग्या मिळवून दिलेल्या आहेत. आपण नोकरीतून निवृत्त झालेलो आहोत पण ‘सेवा'निवृत्त नाही हे त्यांनी आपल्या समर्पित जीवनातून दाखवून दिलेले आहे.

उत्कृष्ट आणि सव्यसाची वक्ता म्हणून सरांची ख्याती आहे. मकर संक्रमण, कालीदास दर्शन, आम्ही धर्मनिष्ठ की विज्ञाननिष्ठ, गीता सुभाषिते आणि त्यांचे सार, इथपासून ते विविध संतांच्या, राष्ट्रपुरुषांच्या जीवनगाथा, अंदमानची तीर्थयात्रा ह्यासारख्या अनोख्या 30-35 विषयांवर सर ठिकठिकाणी व्याख्याने देतात. इतकेच नाही तर हजारो पृष्ठांच्या अनुवादाचे कार्यही सरांनी केलेले आहे.

'वंचित विकास' ह्या पुणे येथील सेवाभावी संस्थेचे विश्वस्त असलेले भागवत सर सध्या दधीचि देहदान मंडळाचे कार्याध्यक्ष आहेत. अधिक माहितीसाठी 022-28609683 ह्या क्रमांकावर आपण ह्या व्युत्पन्न व्यक्तिमत्त्वाशी संपर्क साधू शकता.

And this is for you my teachers---

2011-08-09T08:59:00.001+05:30

The speech delivered by Pallavi Prakash Saple, the first rank holder on the day of felicitation:

“It’s my honour to be here among you all. Today I have got this opportunity due to valuable guidance and contribution of all my teachers that has given a new impetus to my work. They are the beacons, who empower us to make the wind favourable to our journey and help us set the sail to reach further academically and culturally.

Throughout my journey of 10^th, I was really nervous and tense that I have to appear for a ‘BOARD’ exam. Even teachers were worried due to downfall in my performance. But they filled me with positive attitudes, upgraded my confidence and their moral support gave me a ray of hope in bad times. My parents have also cared and served me wholeheartedly. I had always heard that hard work never goes in vain but today I have experienced it.

I have been really lucky to have such a great institution like VidyaMandir which recognises potential of every student. If our school has tried to give us better amenities each year then why don’t we strive hard to add feathers in her cap in the years coming ahead!!!

I think this school has a lion’s share in carving our personalities and preparing us to undertake further responsibilities.

Above all I would like to thank God for his blessings, my teachers’ parental love right from KG section to std. X who helped me succeed

And this is for you my teachers---

I didn’t pay attention every minute of the day,
And admittedly, my favourite time was going out to play.

Yet determinedly, you taught me putting me to test,
Encouraging my efforts as you made me to do my best.

Some lessons were a challenge and you taught me how to cope,
Each day I grew in confidence, ability and hope.

I really now appreciate you made me learn through fun,
Thank you very much for all you have said and done.”

सुजाण पालकत्व

2011-08-08T15:17:00.001+05:30

विद्यार्थ्यांचा पाया पक्का करणे हे प्रत्येक शा़ळेचे कर्तव्य असते. मात्र असे करताना केव़ळ अभ्यासक्रमाच्या माध्यमातूनच नव्हे तर विविध उपक्रमांच्या माध्यमांतून दहिसर विद्यामंदिरने अनेक वर्ष हे कर्तव्य अतिशय उत्तम तऱ्हेने पार पाडलेले आहे. सुजाण पालकत्व हा उपक्रम हा या अनेक उपक्रमांपैकी एक. विद्यार्थ्यांच्या जडणघडणीत पालक हे आदर्श असतात आणि त्याला तज्ज्ञ मार्गदर्शकांच्या दिशादर्शनाची जोड लाभली तर पालक सुजाण व खऱ्या अर्थाने विद्यार्थ्यांचे आदर्श ठरू शकतात आणि हाच उद्देश ठेवून सुजाण पालकत्व उपक्रम यावर्षीही मंडळातर्फे राबवण्यात आला. हा कार्यक्रम कै. विजय ठाकूर स्मृतिनिधीद्वारा प्रायोजित करण्यात आला होता.

रविवार दिनांक 24/07/2011 रोजी नवीन इमारतीच्या सभागृहात Jr.kg/शिशुवर्गात प्रवेश घेतलेल्या आणि Sr.kg./बालवर्गात नवीन प्रवेश घेतलेल्या विद्यार्थ्यांच्या पालकांसाठी सुजाण पालकत्व हा उपक्रम आयोजित केला होता. मुलांच्या शारीरिक व मानसिक विकास योग्य तऱ्हेने करता यावा यासाठी बालरोगतज्ज्ञ डॉ. सौ. जयश्री देशपांडे आणि मानसोपचारतज्ज्ञ डॉ. श्री. मनोज भाटवडेकर यांचे मार्गदर्शनपर व्याख्यान सुजाण पालकत्व या उपक्रमांतर्गत आयोजित केले होते.या उपक्रमाचे हे नववे वर्ष होते.

उपक्रमाची सुरुवात प्रकल्प समन्वयक सौ. मेधाविनी कुलकर्णी यांच्या प्रास्ताविकाने झाली. विद्या प्रसारक मंडळाचे सदस्य श्री. पेंढारकर यांनी डॉ. श्री. मनोज भाटवडेकर व डॉ. सौ. जयश्री देशपांडे यांचे पुष्पगुच्छ देऊन स्वागत केले आणि मंडळाच्यावतीने आपले मनोगत व्यक्त केले. चांगुलपणावर विश्वास ठेवून आपली मुले चांगली घडवूया. यासाठी सुजाण पालकत्वासारख्या उपक्रमांचा पालकांनी योग्य तो लाभ घ्यावा असे आवाहन त्यांनी केले. प्रकल्प समन्वयक डॉ. श्री. मकरंद नाटेकर यांनी डॉ. श्री. रवींद्र देशपांडे यांचे पुष्पगुच्छ देऊन स्वागत केले व पाहुण्यांचा थोडक्यात परिचय करुन दिला. त्यानंतर प्रकल्प समन्वयक डॉ. सौ. वसुंधरा नाटेकर यांनी उपक्रमाची सूत्रे आपल्या हातात घेतली व प्रश्नोत्तरांच्या स्वरूपात कार्यक्रमास सुरुवात झाली.

मुले टप्प्याने वाढत असतात. मुलांच्या वाढीतील पहिला टप्पा

"मी" ची सुरुवात इथे होते. मुलांचे भावविश्व रुंदावते.

स्वावलंबनाची बीजं पेरली जातात. शारीरिक वाढ आहार ,व्यायाम ,पुरेशी झोप या गोष्टींची आवश्यकता असते.

वाढ व विकास ह्या दोन वेगवेगळ्या गोष्टी आहेत. लहान वयात आपले मूल या विश्वात एकमेव चांगले आहे असा विश्वास दृढ करावा. आपल्या मुलाचे वेगळेपण शोधा. जगाची ओळख पंचेंद्रियांतून होत असते. त्यामुळे पंचेंद्रियांना सतत काहीतरी खाद्य द्यावे जेणे करुन मुलांचा बौध्दिक विकास चांगल्या प्रकारे होईल.

मुलांनी वेळच्यावेळी जेवले पाहिजे. सकाळचे खाणे सकस व जास्त प्रमाणात असावे. रात्रीचे जेवण कमी व झोपेच्या अगोदर दोन तास असावे. भूक व झोप ह्या नैसर्गिक गोष्टी आहेत. बाहेरील टॉनिक देण्यापेक्षा सकस आहार द्यावा. जेवताना मुलांना आमिष दाखवू नये. सकाळी नाश्त्यासाठी इडली- चटणी, भाज्यांचे सूप, पोहे, उपमा, फळ यांसारखे पदार्थ असावेत. बाहेरील खाद्यपदार्थ शक्यतो देऊ नयेत. मुलांना भूक लागत नाही याचे महत्त्वाचे कारण मुलांना जबरदस्तीने खायला देणे. मुलांनी थोड्या थोड्या वेळाने आनंदाने खाल्लं पाहिजे. घरातील इतर मंडळींनी गप्पा मारत सर्व अन्नपदार्थ खाल्ले तर मुलंही त्यांचे अनुकरण करतात.

खेळणे हा व्यायामाचा चांगला नैसर्गिक प्रकार आहे. कमीत कमी अर्धा तास मैदानी खेळ खेळले पाहिजेत. पंधरा ते वीस मिनिटे धावलं पाहिजे. सूर्यनमस्कार वयाच्या आठव्या वर्षापासून शिकले पाहीजे.

शारीरिक वाढ व बौध्दिक वाढ झोपेशी संबंधित आहे. जास्त झोप किंवा कमी झोप या दोघांचेही साइड इफेक्टस होतात. टी.व्ही. मुलांच्या झोपेवर नकळत परिणाम करत असतो. या वयात दृश्य परिणाम अतिशय प्रभावी ठरतात म्हणून झोपायच्या आधी टी.व्ही. बघू नये. झोपताना घरातले वातावरण शांत व प्रसन्न असावे. मंद संगीत लावलेले असावे. झोपताना मुलांना सुरक्षित वाटलं पाहिजे.

मुलांना स्वच्छतेच्या सवयी लावल्या पाहिजेत. दररोज आंघोळ केली पाहिजे. सकाळी उठल्यावर व झोपताना दात घासले पाहिजेत. नखे आठवड्यातून एकदा कापली पाहिजेत.

नखे खाणे, अंगठा चोखणे, शर्ट तोंडात घालणे ह्या लहान मुलांच्या वर्तन सवयी आहेत. पालकांनी लहान मुलांच्या कोणत्याही वर्तनाचा बाऊ करु नये. तिकडे दुर्लक्ष करावे. वर्तनमाध्यमातून मुलं पालकांचे लक्ष वेधून घेतात.

मुले आपल्याशी त्यांच्या शब्दात बोलत असतात. मुलांच्या शब्दांच्या मागे त्यांची काय भावना आहे हे समजून घेणे म्हणजे सुसंवाद होय. सुसंवादाची सुरवात ऐकण्यातून होते. आपल मत व्यक्त करण आवश्यक आहे. भीती, राग, आनंद, दु;ख ह्या भावनिक गरजा आहेत. त्यांची नीट हाताळणी व्हायला हवी.

वातावरणात शिस्त असेल तर मुलं शिस्तीत वागतात. शिस्तीमध्ये काय करावे व काय करू नये याचे संकेत ठरवावे.

मुलांना शिक्षा करताना शिक्षा का करतोय ते सांगावे. मुलांना खोट्या घातक धमक्या देऊ नयेत. खोटी आश्वासने देऊ नयेत.

लहान मुलांना वाचनाची आवड लावण्यासाठी प्रथम पालकांनी पुस्तक वाचली पाहिजेत. पुस्तक चि त्ररूप असावीत. चांगल्या पुस्तकांचा संच घरी असावा. मुलांना पुस्तक प्रदर्शनाला घेऊन जावे.

सर्दी , पडसे इत्यादी आजार वारंवार होत असतील तर आजूबाजूचा परिसर स्वच्छ आहे की नाही ते पहावे. तसेच मुलाची रोगप्रतिकारशक्ती तपासून पहावी. मुलांच्या वाईट सवयी दूर कराव्यात.

लठ्ठपणा कमी करण्यासाठी मुलांना फास्टफुड, बेकरीचे पदार्थ, तळलेले पदार्थ देऊ नयेत. व्यायामाच्या अभावामुळे लठ्ठपणा वाढतो.

मुलांना लसीकरणाची अत्यंत आवश्यकता असते.

नैसर्गिक माध्यम ( दगड, माती, पानं, फुलं ) मुलांनी खेळणी म्हणून हाताळावीत. मुलांची सृजनशीलता वाढीस लागेल अशी खेळणी मुलांना द्यावीत. उदा - ठोकळे रचना. खेळणी फार महाग असू नयेत. ख्रेळणी मुलांना सहज हाताळती येतील अशी असावीत. मुलांना मोठा कागद व रंग चित्रकलेसाठी द्यावेत. मुलांना त्यांच्या आवडीप्रमाणे चित्र काढू द्यावे.

आपण नोकरी करतो म्ह णून मुलांना पाळणाघरात रहावे लागते याची खंत बाळगू नये व त्याची भरपाई म्हणून मुलांना महागड्या वस्तू देऊ नयेत. मुलांबरोबर जो वेळ पालक व्यतीत करतील तो चांगल्या प्रकारे करावा.

वर्तणूक समस्या - अतिचंचलपणा, एकग्रतेचा अभाव इत्यादी गोष्टींसाठी डॉक्टरी इलाज आवश्यक आहे.

वडीलधाऱ्या माणसांमध्ये सुसंवाद असेल तर त्याचा चांगला परिणाम मुलांवर होतो. तसेच आजुबाजूच्या परिसरातूनही मुलांवर चांगले संस्कार होत असतात. ज्याप्र माणे पालकांचे मेळावे होतात त्याप्रमाणे आजी आजो्नबांचे मेळावे आयोजित करावेत.

सर्व पालकांना जाताजाता दोन्ही डॉक्टरांनी एक संदेश दिला की पालकत्व हे स्वेच्छेने स्वीकारले आहे तर ते आनंदाने पार पाडा.

बालोद्यान शिक्षिका सौ. सुप्रिया मोरे यांनी सर्वांचे आभार मानले व उपक्रमाचा समारोप करण्यात आला.

एकूण या उपक्रमाचे फलित पाहिल्यास पालकांना स्वत:स व पाल्यास समजून घेण्यास मदत करणारा हा उपक्रम ठरला. पालकांनी ह्या उपक्रमावर अतिशय अनुकूल प्रतिक्रिया दिल्या. विद्यामंदिर परिवारामुळे आपल्याला अतिशय उत्तम मार्गदर्शन मिळू शकले याबद्दल पालक़ांनी आनंद आणि आभार व्यक्त केले. पालक़ांसोबतच मान्यवर मार्गदर्शक डॉ. श्री. मनोज भाटवडेकर व डॉ. सौ. जयश्री देशपांडे यांनीदेखील या उपक्रमाचे कौतुक केले. कारण अभ्यास आणि स्पर्धेच्या चक्रात मुलांचे बालपण हरवले जात असताना त्यासाठी पालकांना सुजाण करणारा हा उपक्रम विरळाच. अशा उपक्रमांना स्थान देणाऱ्या विद्या प्रसारक मंडळाचे त्यांनी आभार मानले. अशा उपक्रमांचे आयोजन करण्याचे बळ यामुळे मिळेल हे नक्की.

शिक्षक प्रतिनिधी

कु.संगिता तांबे.

कौतुक

2011-07-26T14:50:00.001+05:30

दि.03/07/2011 रोजी झालेल्या इ. 10 वी मधील गुणवंत विद्यार्थ्यांच्या कौतुक सोहळ्याच्या निमित्ताने

- प. चं. राजाध्यक्ष

व्यासपीठावरील मान्यवर, समस्त शिक्षकगण, पालक वर्ग व विद्यार्थी मित्रांनो, विद्या प्रसारक मंडळ संकुलातील मराठी व इंग्रजी माध्यमातील 10 वी च्या विद्यार्थ्यांनी घवघवीत यश मिळविले आहे, अशा गुणवंत विद्यार्थ्यांचे कौतुक करण्याची वि.प्र.मं ची परंपराच आहे. आपलं आजचे यश हे गौरवास्पदच आहे. मराठी माध्यमातील तळागाळातील मुलांना आम्ही मार्गदर्शन करतो त्यांनी आमच्या प्रयत्नांचे चीज केले. आम्ही विविध प्रकारचे उपक्रम राबवितो. आमचे शिक्षकही यात सक्रिय सहभागी झालेले असतात, आपली शाळा फक्त पुस्तकी ज्ञानच देत नाही, तर सर्वांगीण विकासासाठी प्रयत्न करते. आपले सामान्यांची असामान्य शाळा. आजच्या या यशात विद्यार्थी, पालक, शिक्षक व मंडळ या सर्वांचा बहुमोल वाटा आहे. शाळेतील विद्यार्थीही अत्यंत गुणी , नम्र, विनयशील, कष्टाळू होते. शाळेत पहिली आलेली शिंगण ही अतिशय कष्टाळू, नम्र होतकरु विद्यार्थिनी होती. प्रांजली साठे हीची वक्तृत्वशैली तर सर्वांनाच विदित आहे. या 10 वी अ वर्गाचे वैशिष्टय म्हणजे हा वर्ग अतिशय शांत, विनम्र, ज्ञान घेण्यास सदोदित आतुर असाच होता.

विद्या प्रसारक मंडळाचे वर्षभर राबवलेले शैक्षणिक उपक्रम, सराव परीक्षा, स्पेशल क्लासेस इ. उपक्रमांमुळेच शाळेचा निकाल चांगला लागला.

या सर्व यशस्वी विद्यार्थ्यांच्या यशाचे श्रेय सर्व शिक्षक, विद्यार्थी, पालक व विद्या प्रसारक मंडळाला जाते. मंडळाची कौतुकाची थाप नेहमीच आमच्या पाठीशी असते. म्हणूनच तर आम्हाला हुरुप येतो.

‘No great work can be done without sacrifice’ या वाक्याप्रमाणे मंडळाचे नेहमीच शिक्षकांना प्रोत्साहन मार्गदर्शन असते. तेव्हा या यशस्वी विद्यार्थ्यांचे हार्दिक अभिनंदन करुन त्यांना भावी जीवनासाठी शुभेच्छा देवून मी माझे मनोगत संपविते. जयहिंद!

Speech on school foundation day

2011-07-26T11:50:00.004+05:30

Good morning to Respected Madam, teachers and all my dear friends. I am very happy and proud to tell you thatthis year is the golden jubilee year of our school.

Today our school is the most reputed school in Dahisar. Our teachers are highly qualified and experienced. Our school has a very good academic and sports record. Cleanliness is always maintained h here. Our school is well disciplined. We have good hygienic facilities provided by our school, everything well maintained, spick and span.

I would like to tell you that our school was started with only 84 students on 18th June in the year 1962 with std. VIII & IX in Marathi medium. The first batch of SSC passed out in March 1965. In the year 1965-66 the entire secondary section was started. It’s opening ceremony was done by Mr. Madhukarrao Choudhary in 1969-70.

On 23rd June, 1980 Balodyan section was started. Then, on 18th June, 1982 the Primary section was started, for both English and Marathi Medium. Later, in June 1991 the whole English Secondary section was completed.
And ....in June 2010, we proudly entered in our new school building.

I am really proud of these fruitful years. I wish success to our school. We really owe a lot to our school.

- Ms. Riddhi Rajenda Nikam. Std. VIII B

शिष्योत्तमांची मांदियाळी - 2

2011-07-21T21:30:00.001+05:30

शिष्यवृत्ती परीक्षांमधील यशापाठोपाठ शाळेच्या सुवर्णमहोत्सवी वर्षात शाळेला सुवर्णाची खरीखुरी झळाळी मिळवून दिली ती शाळेच्या शालांत परीक्षेत मराठी आणि इंग्रजी माध्यमातील विद्यार्थ्यांनी आणि शिक्षकांनी, अनुक्रमे 93.2% आणि 100% निर्णय नोंदवून !

ह्या विद्यार्थ्यांचा एक हृद्य कौतुक सोहळा शाळेच्या नव्या सभागृहामध्ये रविवार दि. 3 जुलै 2011 रोजी साजरा झाला. समारंभाचे अध्यक्ष होते फ्युचर कॅपिटलच्या कॉर्पोरेट सेंटरचे प्रमुख आणि मुख्य वित्तीय अधिकारी, सुप्रसिद्ध अर्थतज्ज्ञ मा. श्री. अशोक शिनकर.

लेझीमच्या तालावर विद्यार्थ्यांनी पाहुण्यांचे नवीन इमारतीत स्वागत केले.

त्यानंतर पाहुण्यांनी मंडळाच्या सदस्यांसमवेत शाळेच्या नव्या इमारतीची पाहणी केली.

नव्या इमारतीच्या उभारणीमध्ये श्री. अशोक शिनकर ह्यांचे महत्त्वाचे योगदान आहे. कॉर्पोरेट क्षेत्रातील आश्रयदात्यांना शाळेच्या नव्या इमारतीसाठी मदतीचे आवाहन करणे सोपे जावे म्हणून त्यांनी स्वखर्चाने शाळेला एक लघुपट तयार करून दिला तसेच अनेक महत्त्वाच्या व्यक्तींना निधीसाठी वैयक्तिक आवाहनही केलेले आहे.

सौ. व श्री. शिनकर ह्यांनी दीपप्रज्वलन करून सरस्वतीपूजन केले.

व्यासपीठावर स्थानापन्न झालेले मान्यवर पुढील चित्रात दिसत आहेत. डावीकडून- इंग्रजी माध्यमाच्या उपमुख्याध्यापिका सौ. सावे मॅडम, मंडळाचे उपाध्यक्ष श्री. सुरेश ठाकूर, सौ. शिनकर, श्री. शिनकर, मंडळाचे अध्यक्ष श्री. ज. स. साळुंखे, मुख्याध्यापक श्री. बेंडाळे सर, शाळा समितीचे अध्यक्ष श्री. दिलीप म्हांबरे.

कार्यक्रमाची सुरुवात ईशस्तवनाने झाली.

उपमुख्याध्यापिका सौ. थरवळमॅडम आणि मंडळाचे अध्यक्ष श्री. साळुंखेसर ह्यांनी अनुक्रमे सौ. व श्री. शिनकर ह्यांचे स्वागत केले.

८५ टक्के किंवा त्याहून अधिक गुण मिळवणा-या विद्यार्थ्यांचे कौतुक करण्यासाठी सोहळा आयोजित करण्यात आला होता. श्री. शिनकर ह्यांच्या हस्ते प्रमाणपत्र, रोख रक्कम आणि गुलाबपुष्प देऊन विद्यार्थ्यांचा सन्मान करण्यात आला.

85% आणि अधिक गुण मिळवून शालांत परीक्षेत यशस्वी झालेल्या शाळेतील विद्यार्थ्यांची संख्या तब्बल 111 होती.

गुणवंत विद्यार्थ्यांची यादी पुढीलप्रमाणे :

इंग्रजी माध्यमिक विभाग :

1	Pallavi Prakash Sapale	536	97.45
2	Shubham Sanjiv Kumthekar	529	96.18
3	Gauri Prasad Joshi	525	95.45
4	Akshay Baburao Gawas	522	94.91
5	Krutika Sandeep Sawant	522	94.91
6	Rahul Rajendra Gosavi	520	94.55
7	Prajakta Uday Kothawadekar	520	94.55
8	Amey Rajeev Joshi	519	94.36
9	Namita Chandrashekhar Powar	519	94.36
10	Prachi Sunil Hatkar	519	94.36
11	Saloni Mahendra Parab	516	93.82
12	Gaurav Shekhar Darekar	515	93.64
13	Shashank Shyamsunder Rane	514	93.45
14	Divya Nitin Kamat	513	93.27
15	Radhika Santosh Chitale	513	93.27
16	Kshitija Kishor Govekar	510	92.73
17	Narendra Sanjay Patil	508	92.36
18	Rohan Shivaji Hatekar	506	92.00
19	Sarvesh Rajesh Agrawal	506	92.00
20	Prasad Dilip Bagwe	506	92.00
21	Eshani Hemant Dalvi	504	91.64
22	Vaibhavi Arjun Korgaonkar	503	91.45
23	Sunidhi Gururaj Desai	499	90.73
24	Amrita Subramaniam Pillai	497	90.36
25	Uday Ramesh Dalvi	496	90.18
26	Vedika Shashikant Parab	496	90.18
27	Goutham Ushanath Shenoy	496	90.18
28	Rutwij Ravindra Ghaisas	495	90.00
29	Prachi Ajay Gawande	495	90.00
30	Amey Dinesh Malekar	495	90.00
31	Amruta Sadashiv Bagwe	493	89.64
32	Kanksha Vasant Marathe	491	89.27
33	Shubham Sanjay Kaundanyapure	490	89.09
34	Mitralee Nishikant Save	445	89.00
35	Shivani Prashant Vartak	489	88.91
36	Bhagyashree Arvind Ghag	487	88.55
37	Chinmay Ulhas Rahate	486	88.36
38	Kaustubh Prabhakar Bhosale	485	88.18
39	Manashree Jayprakash Shirgurkar	485	88.18
40	Pranali Shailesh Deshpande	485	88.18
41	Aditya Mukund Deo	485	88.18
42	Abhishek Lahu Pawar	485	88.18
43	Sampada Suhas Kudalkar	485	88.00
44	Esha Purushottam Bhat	483	87.82
45	Mukta Harishkumar Parab	483	87.82
46	Mansi Ashok Chavan	482	87.64
47	Alisha Anand Gothankar	481	87.45
48	Aishwarya Krishnakant Rane	478	86.91
49	Menita Sachin Mulye	475	86.36
50	Shivangi Shrikant Kulkarni	475	86.36
51	Sanat Sanjay Gawade	473	86.00
52	Mohit Dipesh Tanna	472	85.82
53	Urvee Shrikant Mankame	470	85.45
54	Akshaya Arvind Mhatre	470	85.45
55	Namaratha Gurunath Shenoy	470	85.45
56	Siddhesh Sandip Sawant	470	85.45
57	Janhavi Vinaykumar Morajkar	467	84.91
58	Neerja Shrikant Surve	466	84.73
59	Vaidehi Vijay Akshekar	465	84.55

मराठी माध्यमिक विभाग :

1	आरती प्रकाश शिंगण	95.82	527
2	ॠषिकेश हर्षल गोखले	95.45	525
3	अमेय मंगेश डोंगरे	95.27	524
4	गणेश जयवंत कोठवळे	95.09	523
5	क्षितिज सहदेव मोंडे	95.09	523
6	निकीता अरूण कुलकर्णी	94.18	518
7	अमेय मधुकर मोहिते	94.00	517
8	संजना रोहिदास लस्ते	93.82	516
9	चिराग किशोर भोईर	93.64	515
10	सई जयंत पवार	93.45	514
11	मनाली मनोज पाटील	92.36	508
12	भाग्यश्री मिलिंद शंकपाळ	92.36	508
13	सुमित गोविंद तरळकर	91.82	505
14	अशोक गोविंद बोडके	91.45	503
15	विनायक किसन सावंत	91.09	501
16	ममता दिलीप साळवी	90.73	499
17	प्रांजली रविंद्र साठे	90.73	499
18	निधी दयानंद वैदय	90.55	498
19	स्नेहल गंगाधर जगताप	90.36	497
20	समिधा सखाराम वळंजू	90.36	497
21	अजय मनोहर जवंजाळ	90.18	496
22	श्रुती मुकुंद आठवले	89.45	492
23	प्राजक्ता अनिल पाटील	89.45	492
24	सिध्देश पद्‌माकर सावे	89.45	492
25	स्मृति चंद्रकांत सावंत	89.27	491
26	मयुरी महादेव कारते	89.27	491
27	अभिजित मनोज काळे	88.91	489
28	नितेश महेंद्र म्हात्रे	88.91	489
29	अभिषेक राजेश कदम	88.73	488
30	मुग्धा श्रीकांत चंद्रात्रेय	88.18	485
31	दर्शना श्रीमंत पवार	88.18	485
32	देवश्री मिलिंद रोपळेकर	88.00	484
33	वरूण मंगेश पाटील	87.64	482
34	वैभव कारभारी पावडे	87.45	481
35	राहूल हरिश्चंद्र रसाळ	87.27	480
36	दर्शना चंद्रकांत डोंगरकर	87.27	480
37	याज्ञिका संजय पाटील	87.27	480
38	पुनम संपत आणेकर	87.09	479
39	हर्षदा शशिकांत पांचाळ	87.09	479
40	धनश्री हरिभाऊ पाटील	86.91	478
41	जयेंद्र अजय म्हात्रे	86.91	478
42	जितेंद्र चांदोरकर	86.80	434/500
43	रूचिता सदानंद ढगे	86.73	477/550
44	अमेय भरत आठवले	86.73	477/550
45	तेजस मधुकर मोहिते	86.55	476
46	अनिकेत चंद्रकांत गराटे	86.55	476
47	भाग्येश नारायण पुनाळेकर	86.00	473
48	तन्मय दीपक आर्ते	85.82	472
49	रूपाली चरणसिंग चव्हाण	85.64	471
50	माधुरी विलास उकिर्डेे	85.64	471
51	साधना उत्तम इंचनाळे	85.40	427
52	तन्वी अशोक घुगे	85.00	425

कार्यक्रमाचे उत्तम सूत्रसंचालन सौ. गुळवे मॅडम आणि सौ. शेणॉय मॅडम ह्यांनी केले.

कार्यक्रमासाठी पालक, विद्यार्थी, विद्या प्रसारक मंडळाचे सदस्य आणि भूतपूर्व पदाधिकारी आवर्जून उपस्थित होते.

श्री. राहुल केळकर, श्री. योगेश सांगळे, श्री. सुदर्शन परब, श्री. प्रभाकर साठे, श्री. प्रभाकर ठाकूर आणि श्री. उल्हास देशपांडे खालील चित्रामध्ये दिसत आहेत.

श्री. राजेंद्र गोसावी, डॉ. वसंत पाटणकर, श्री. बाळासाहेब तावडे, श्री. मधुकर सुर्वे आणि श्री. वसंत मानकामे आदि मान्यवर पुढील चित्रामध्ये दिसत आहेत :

कार्यक्रमास गर्दी झाल्याने सभागृहाबाहेर उपस्थितांसाठी स्क्रीनची व्यवस्था करण्यात आलेली होती. पुढील चित्रामध्ये सौ. आणि श्री. आठवले, श्री. तायशेटे, श्री. पेंढारकर आणि श्री. ठाकरे दिसत आहेत.

शिक्षकांतर्फे श्री. टंकसाळी सर आणि सौ. सावे मॅडम ह्यांनी आपले मनोगत व्यक्त केले. आपल्या विद्यार्थ्यांचे कौतुक करताना सारेच शिक्षक भावविवश झाले होते.

पालकांच्या वतीने श्री. सापळे आणि श्री. शिंगण ह्यांनी आपले विचार मांडले. यशस्वी विद्यार्थ्यांचे त्यांनी तोंड भरून कौतुक केले आणि शाळेतील शिक्षकांना मन।पूर्वक धयवाद दिले.

कु. पल्लवी सापळे आणि कु. आरती शिंगण ह्या अनुक्रमे मराठी आणि इंग्रजी विभागांमध्ये प्रथम क्रमांकावर आलेल्या विद्यार्थिनींनी विद्यार्थ्यांच्या वतीने शाळेविषयी कृतज्ञता व्यक्त केली आणि "विद्या विनयेत शोभते'' ह्या वचनाचा प्रत्यय दिला.

प्रमुख पाहुण्या सौ.शिनकर, मंडळाचे अध्यक्ष श्री. ज. स. साळुंखे, मंडळाचे उपाध्यक्ष श्री. सुरेश ठाकूर आणि शाळा समितीचे अध्यक्ष, श्री. दिलीप म्हांबरे आणि मुख्याध्यापक श्री. बेंडाळे सर ह्यांच्या हस्तेही पारितोषिके स्वीकारण्याचा मान विद्यार्थ्यांना मिळाला.

श्री. म्हांबरे सरांनी आपल्या भाषणात शिक्षकांच्या प्रयत्नांबद्दल त्यांना धन्यवाद दिले आणि विद्यार्थ्यांनी केवळ मेडिकल किंवा इंजिनिअरिंगलाच न जाता आयएएस आणि आयएफएस अशा करिअर्सचे आह्वानही स्वीकारावे असा सल्ला दिला.

समारंभाचे अध्यक्ष श्री. अशोक शिनकर ह्यांनी गोष्टी सांगत सांगत विद्यार्थ्यांचे उद्बोधन केले आणि जीवनात यशस्वी

होण्याचे तीन महत्त्वाचे मंत्र त्यांना सांगितले.

ह्या प्रसंगी मंडळाच्या अध्यक्षांनी केलेले आवाहन पुढे देत आहोत :
"सादर नमस्ते,
विद्या मंदिरच्या गुणी विद्यार्थ्यांचं आपण सर्वांनी केलेलं कौतुक ही आमच्या विद्यार्थ्यांच्या दृष्टीने अतिशय भाग्याची गोष्ट आहे.
अनेक शुभ घटनांची मालिका सध्या आपण अनुभवीत आहोत. पूर्वमाध्यमिक आणि माध्यमिक शिष्यवृत्ती परीक्षांमध्ये शाळेतील विद्यार्थ्यांनी विक्रमी यश मिळवले आहे. शालान्त परीक्षेच्या निर्णयाने ह्या यशोमंदिरावर कळस चढलेला आहे.
शाळेच्या नवीन इमारतीच्या बांधकामाचा पहिला टप्पा आता पूर्ण होत असून ह्या वर्षी आणखी 12 नवीन वर्ग विद्यार्थ्यांना उपलब्ध झाले आहेत. दहिसरच्या भूमिपुत्रांच्या त्यागातून आणि गावकऱ्यांच्या श्रमातून साकारलेली ही संस्था आणखी जास्त विद्यार्थ्यांच्या अधिक चांगल्या शिक्षणाची सोय करण्‌यास सज्ज झालेली आहे.
शाळेतील विद्यार्थ्यांचे पालक, संस्थेचे हितचिंतक आणि श्री. यशवंत देवस्थळी, श्री. शंकरराव बोरकर, श्री. अशोक शिंत्रे, श्री. सुरेश ठाकूर असे दानशूर आश्रयदाते तसेच ऍक्सिस बॅंकेसारख्या सामाजिक बांधीलकी जपणाऱ्या संस्थांच्या पाठबळावर मंडळाने सुमारे 12.5 कोटी रुपयांचा हा प्रकल्प हाती घेतलेला आहे.
संस्थेच्या सर्व आजी-माजी विद्यार्थ्यांनी, त्यांच्या पालकांनी आणि हितचिंतकांनी ह्या कामासाठी सढळ हस्ते मदत करावी असे आवाहन ह्या निमित्ताने आम्ही करीत आहोत. आपल्या देणग्यांवर आयकर अधिनियमाच्या कलम 80 जी कलमांतर्गत करसवलतही मिळू शकेल. आपल्या देणग्यांचे धनादेश आपण विद्या मंदिर, दहिसर (पूर्व) येथे मंडळाच्या कार्यालयात सादर करू शकता अथवा शाळेच्या शिक्षकांकडे सुपूर्द करू शकता.
ह्या कामी आवाहनपत्रिका किंवा पुस्तिका हव्या असल्यास किंवा इतर माहिती हवी असल्यास आपण शाळेच्या अभ्यासिकेशी आठवड्याचे सातही दिवस, सकाळी 7 ते सायं 7 वाजेपर्यंत 6520 5520 ह्या क्रमांकावर संपर्क साधू शकता.
ज.स.साळुंखे
अध्यक्ष, विद्या प्रसारक मंडळ, दहिसर''

कार्यक्रमाच्या शेवटी मुख्याध्यापक श्री. अविनाश बेंडाळे ह्यांनी आपले मनोगत व्यक्त केले आणि आभारप्रदर्शन केले. चांगल्या निर्णयाबद्दल त्यांनी आपल्या सहकारी शिक्षक-शिक्षकेतरांना धन्यवाद दिले आणि पुढीलवर्षी ह्यापेक्षाही चांगला निर्णय असेल अशी ग्वाहीही आपल्या भाषणात दिली.

कार्यक्रमाची सांगता राष्ट्रगीताने झाली. विद्यार्थ्यांचा आणि पालकांचा एक अनौपचारिक मेळावाच नंतर जणू सुरू झाला. कोणाचाच पाय निघत नव्हता. अखेरीस पंडितकाकांच्या वड्याचा आस्वाद घेत सर्वांनी शाळेचा निरोप घेतला.

शाळेचा 50वा वर्धापन दिन

2011-07-21T13:01:00.002+05:30

आईप्रमाणे आपल्यावर चांगले संस्कार करुन, जी आपल्याला आयुष्यात एक चांगली व्यक्ती म्हणून घडविते ती म्हणजे आपली शाळा.

ज्या मंदिरात आपण विद्या मिळवतो त्या मंदिराचा म्हणजे आपल्या दहिसर विद्यामंदिर शाळेचा 50वा वर्धापन दिन.

शाळेची स्थापना 18 जून 1962 रोजी झाली. त्यावेळी दहिसर गावात एकही मराठी शाळा नव्हती. या गावातील सर्व विद्यार्थ्यांना शिकण्यासाठी रेल्वे ने दुसऱ्या ठिकाणी जावे लागत असे.

एकदा रेल्वे अपघातात देसाई नावाच्या विद्यार्थ्याला आपला प्राण गमवावा लागला. तेव्हा येथील सर्व सामान्य लोकांनी एकत्र येऊन या दहिसर विद्या मंदिर शाळेची स्थापना केली आणि आज या वास्तूने 50 व्या वर्षात पदार्पण केले आहे.

या 50 वर्षात शाळेची खूपच प्रगती झाली आहे. आज मोठ्या दिमाखाने ही शाळेची वास्तू 5000 पेक्षा जास्त विद्यार्थ्यांना ज्ञान देत आहे आणि त्यांना घडविण्याचे कार्य करत आहे.

शाळेची इमारत भव्य असून शाळेत इंग्रजी व मराठी माध्यमाचे वर्ग भरतात. प्रत्येक तुकडीसाठी स्वतंत्र वर्ग असून तो सर्व सोईंनी सुसज्ज असा आहे.

शाळेत वाचनालय, संगणक वर्ग तसेच प्रयोग शाळेची अत्यंत चांगल्या तऱ्हेने स्वतंत्र सोय केलेली आहे. शाळेतील मुख्याध्यापक, शिक्षक व इतर कर्मचारी वर्ग सतत शाळेच्या प्रगतीसाठी झटताना दिसतात. शाळेचे व्यवस्थापन अतिशय शिस्तबद्ध आहे.

अशा या माझ्या शाळेचा आम्हां सर्वांना अभिमान असून तिची उत्तरोत्तर अशीच प्रगती व्हावी हीच सदिच्छा!

“ धन्य धन्य ती शाळा!
जी देशासाठी तयार करिते बाळा।। ”

कु. प्रिअल पाटील
9 अ.
मराठी माध्यमिक विभाग.

।।श्री स्वामी समर्थ ।।

2011-07-20T16:57:00.001+05:30

गुरु हा एक अर्थपूर्ण शब्द भारतीय संस्कृतीत गुरुभक्ती म्हणजे एक अंत्यत मधुर असे काव्य आहे. ज्ञानेश्वरांनी ज्ञानेश्वरीच्या तेराव्या अध्यायात या गुरुभक्तीचा अपार महिमा गायिला आहे. गुरु आपणांस ज्ञानाच्या गाभा-यात घेऊन जातो. ज्ञानाशी तन्मय झालेला गुरु शिष्याची समाधी लावतो. नम्रता हा ज्ञानाचा खरा आरंभ आहे. गुरुजवळ शिष्य रिकामे मन घेऊन येतो व जाताना ज्ञानाचा सागर घेऊन जातो.

गुरु म्हणजे एकप्रकारे आपले ध्येय, ज्ञानाची तहान. गुरुभक्ती म्हणजेच ध्येयभक्ती. ध्येय सदैव वाढत असते. ध्येयरूपी गुरु अनेक आहेत. त्यांची कितीही सेवा केली तरी ती अपुरीच असते. गुरु म्हणजे मूर्त ज्ञानपिपासा, तळमळ असते. खरा गुरु आपल्या पुढे जाणा-या शिष्याचे कौतुक करतो. शिष्याचा विजय हा गुरुचा विजय. गुरु आपले सर्व ज्ञान शिष्याला विजय हा गुरुचा विजय. गुरु आपले सर्व शिष्याला देतो. श्रीरामकृष्ण परमहंस विवेकानंदाना म्हणाले, ‘ मी सारे तुला देऊन टाकतो. माझी सारी साधना आज तुझ्या हृदयात ओततो. गुरुला ज्ञानाचा वृक्ष वाढत जावा, असे वाटत असते. शिष्याला स्वत:च जीवनातील सारे अर्पण करतो. गुरुला आंधळी भक्ती आवडत नाही. निर्भयपणे नम्रपणे उपासना करणे, यातच गुरुभक्ती आहे. श्रीदत्तगुरुंपुढे नतमस्तक होऊ न आपले जीवनकार्य करीत रहावे, हेच आपले कर्तव्य आहे.

गुरुपौर्णिमेला ‘ व्यास पौर्णिमा’ असे म्हणतात. गुरुजवळ बसून शिष्य नम्रता, जिज्ञासा, सेवा शिकतो. गुरुंचे पूजन ध्येयपूर्तीसाठी असते. भारतीय संस्कृतीने गुरुमध्ये कळसरूप अशा सद्‌गुरुला नेहमी पूजिले आहे. गुरु विश्वाच्या अनंततेचे तसेच सृष्टीच्या ज्ञानाचे दर्शन करतो. सद्‌गुरु जीवनाची कला शिकवून मानवाला ईश्वराभिमुख बनवतो. अध्यात्म विद्येचे दर्शन करणारा, जीवनाला सुंदर, निर्दोष व पवित्र बनवून, आपला हात पकडून प्रभूचरणाजवळ आपल्याला घेऊन जाणारा हा सद्‌गुरु आहे. सद्‌गुरु हाच भक्त व परमेश्वर यांच्यामध्ये मध्यस्थाचे काम करतो.

पी. सी. राजाध्यक्ष

उपमुख्याध्यापिका,

मराठी माध्यमिक विभाग.

शिष्योत्तमांची मांदियाळी

2011-07-15T18:44:00.001+05:30

शाळेच्या सुवर्णमहोत्सवी वर्षासाठी शाळेतील शिक्षकांनी आणि विद्यार्थ्यांनी शाळेला सुंदर बक्षीस दिलं. या वर्षी पूर्व माध्यमिक शिष्यवृत्ती आणि माध्यमिक शिष्यवृत्ती ह्या शिष्यवृत्ती परीक्षांमध्ये चमकणाऱ्या आपल्या विद्यार्थ्यांची आजपर्यंतची विक्रमी संख्या आहे - एकूण 71 विद्यार्थी.

V. P. M'S VIDYA MANDIR – ENGLISH SECONDARY SECTION

HIGH SCHOOL SCHOLARSHIP RESULTS

(2010 – 2011)

MERIT HOLDERS

SR. NO.	Name of the Student	Marks	Rank
1	Kunal Kausturbh Joshi	262	7^th
2	Pratiksha Prasad Parulekar	246	15^th
3	Tejas Sadashiv Desai	240	18^th
4	Prathamesh Sandeep Naik	240	18^th
5	Disha Nishikant Save	232	22^nd
6	Abhishek Satish Bhalerao	228	24^th
7	Chirayu Prasad Kushalkar	220	28^th
8	Devyani Ranjan Sawant	218	29^th
9	Apurva Sanjay Kamble	216	30^th
10	Shruti Hemant Chaudhary	214	31^st
11	Ishani Vinay Mhatre	214	31^st
12	Prathamesh Avinash Joshi	212	32^nd
13	Shravani Swapnil Patil	212	32^nd
14	Prashant Ramesh Chari	208	34^th
15	Riddhi Rajendra Nikam	206	35^th
16	Pranjali Harish Tendulkar	206	35^th
17	Saiesh Rajesh Naik	204	36^th
18	Bhavik Rajendra Sankhe	204	36^th
19	Shreyas Rajesh Kulkarni	202	37^th
20	Hardik Pradeep Pachgade	200	38^th
21	Nikhil Mangesh Jog	198	39^th
22	Shlesha Shirish Kamat	196	40^th
23	Nilay Sunil Gawde	196	40^th
24	Shubham Narendra Bhagat	194	41^st
25	Mst. Abhijit Satish Bhalerao	194	41^st
26	Mst. Mitesh Nandkumar Vishwasrao	192	42^nd
27	Tanvi Ramesh Dalvi	190	43^rd
28	Mahi Nishad Mhatre	188	44^th
29	Arya Nitin Patil	188	44^th
30	Manali Sunil Vichare	188	44^th
31	Sarvesh Sanjay Ayare	186	45^th
32	Jay Sanjay Parab	184	46^th
33	Viraj Vijayendra Pai	184	46^th
34	Tanvi Sadashiv Desai	184	46^th
35	Anushree Anand Nayak	182	47^th
36	Siddhi Madhusudan Martal	180	48^th
37	Ameya Bhushan Dalvi	180	48^th

Total no. of Students	76
Students Appeared	75
Absent	1
Passed	71
Failed	4
Passing Percentage	94.66%
Merit Holders	37

TEACHERS IN- CHARGE

Ms. Vaishali B. Patil	English & History
Mrs. Harshika M. Chowkekar	Maths & Science
Mrs. Poonam V. Vaidya	I.Q.
Ms. Suhasini B. Aivale	Marathi
Ms. Lathika S. Menon	Geography

चौथीच्या आणि सातवीच्या वर्षामध्ये अनुक्रमे पूर्व माध्यमिक शिष्यवृत्ती परीक्षेसाठी आणि माध्यमिक शिष्यवृत्ती परीक्षेसाठी शिक्षकांनी आणि विद्यार्थ्यांनी भरपूर जास्तीची मेहनत करून हे यश संपादन केलेले आहे. विद्यार्थ्यांच्या पालकांचाही ह्या यशामध्ये मोठा वाटा आहे.

ENGLISH PRIMARY SECTION

MIDDLE SCHOOL SCHOLARSHIP EXAM RESULTS

MARCH- 2011

MERIT HOLDERS

Sr.No	Name of candidate	Total marks
1	Kini Roshni Ravindra	272
2	Walavalkar Sujit Sushil	272
3	Nikam Shruti Rajendra	270
4	Ranaware Chaitanya Jayraj	270
5	Sawant Purva Prasad	268
6	Padhyegurjar Shaunak Arvind	264
7	Prabhu Shubham Keshav	264
8	Mahajan Isha Pravin	262
9	Dhogde Shriya Shriram	260
10	Sakhalkar Vaibhavi Vinod	258
11	Nayak Aditya Srinivas	254
12	Deshpande Saakshi Shrinivas	252
13	Narvekar Sahil Uttam	252
14	Raut Avnish Jayprakash	250
15	Pujari Samaa Sudhir	250
16	Yadav Sahil Roshan	246
17	Sarfare Surabhi Ashish	240

Total students appeared - 53

N0. of merit holders - 17

No. of pass students - 53

Total percentage secured - 100%

The subjects were taught by the following teachers:

1. Mrs. Jyoti Honkote - English

2. Mrs. Pratima Chawla - Intelligence

3. Mrs. Leena Namye – Maths

प्राथमिक मराठी विभागातील यशस्वी विद्यार्थी -

अ.क्र.	विद्यार्थ्याचे नांव	मिळालेले गुण	यादीतील क्रमांक
1	कु. चौधरी जयेश सतीश	276	11 वा
2	कु. गावडे मृण्मयी संजय	270	14 वा
3	कु. जायभाये हर्षल गोवर्धन	266	16 वा
4	कु. सावंत तीर्था संदेश	256	21 वा
5	कु. हळवलकर रुचिरा राजेंद्र	256	21 वा
6	कु.पाटील वेदांती अविनाश	254	22 वा
7	कु. मोरये अमेय दिलीप	254	22 वा
8	कु. सोनार संस्कृती उमेश	246	26 वा

पूर्व माध्यमिक शिष्यवृत्ती परीक्षा सन २०१०-११ :

मार्गदर्शक शिक्षक :
१) सौ. नीता जयंत मोरजे
२) सौ.विनिता विनय सावंत
३) कु. सोनाली गणपत कांबळे

माध्यमिक मराठी विभागातील यशस्वी विद्यार्थी -

अ.क्र.	विद्यार्थ्याचे नांव	मिळालेले गुण	यादीतील क्रमांक
1	वैभव सुनिल गावडे	224/300	26
2	चैतन्य विजय खामकर	214/300	31
3	निखिल रंगनाथ गोडे	208/300	34
4	चिन्मय सुधन बापट	202/300	37
5	ओजस उदय घोणे	202/300	37
6	अक्षता संदेश तळणकर	200/300	38
7	चैताली सुधीर पांढरकामे	196/300	40
8	निनाद रविंद्र शेटये	184/300	46
9	विकास चंद्रकांत शिंदे	182/300	47

मराठी माध्यमिक शिक्षकांची नावे -:

1. श्रीमती. संपदा गुळवे

2. श्री. सयाजी तोरवणे

3. श्री. किशोर पाटील

4. श्रीमती. श्वेता संखे.

एकूण विद्यार्थी संख्या - 50

उपस्थित विद्यार्थी संख्या - 49

अनुपस्थित विद्यार्थी संख्या - 1

उत्तीर्ण विद्यार्थी संख्या - 38

अनुत्तीर्ण विद्यार्थी संख्या - 11

शिष्यवृती धारक विद्यार्थी संख्या – 09

सर्व यशस्वी विद्यार्थ्यांचे आणि शिक्षकांचे मनःपूर्वक अभिनंदन !

Speech by our student on foundation day

2011-07-15T15:24:00.001+05:30

‘Our respected teachers and my dear friends’

It is a very special day at school today, School Foundation Day. It falls on the 18th of June every year. Would you like to know why this particular date has been chosen? Because, it is the day when our school started its journey 50 years back with just 89 students. Our school was the first non municipal school of Dahisar built by residents of Dahisar for the local children. Before 1962, the children from Dahisar used to go to distant schools often involving railway travel. So, may I first of all pay the gratitude on behalf of all the students to the founder members of the school. Without these noble minds and their sincere efforts, we would not have been sitting here in this temple of knowledge for celebrating the ‘Golden Jubilee’ year of the school.

The temple of knowledge kept expanding room by room starting with 89 secondary marathi students in 1962 then to pre-primary sections in 1972 then to primary sections in 1982 then to all the sections of both the mediums in 1992 and now to new school building accommodating 5000 students. The school has been trend setter and has played a leading role for the aspiring student community.

The most important fundamental that I like about my school is the mission of our school i.e. “Prajwalito Dyanamay Padeepaha” which means “a lamp of knowledge had been lit and that all may bathe in its sight”. The school has been successful in this mission all along the years by providing all round development of the children. There are many big schools in Mumbai which charge big fees to the students, but I can proudly say that our school is the only school in my knowledge which provides education to socially deprived class.

The school has been successful in creating talents in different parts of the society in the roles of engineers, doctors, artists, actors, and politicians. This achievement is possible only with the capable teachers and the love and care that they show towards the students. On this occasion, we must express deep gratitude to all our teachers who help us learn not just the lessons from the books but also qualities that make good human beings. The manners and the opportunities that they provide help us to show and develop the hidden talents and skills. This is the reason why this school is also known as “Samannanchi Asamanya Shala”

Dear Friends, just like other ex-students, we also should aim to contribute to the school development after passing out from the school. This is the only way we can make our school more better. Fellow students, it is not just enough to say “Thank You” to our school. The best way we can show our gratitude is to grow into worthy citizens of this nation and this world.

Avani V. Newrekar, Std. VII-B

Unique School.

2011-07-15T15:09:00.001+05:30

Honorable teachers and my dear friends,
It gives me immense pleasure to be speaking on this occasion of our school foundation day.

It was 18th June in the year 1962 that our school started with only 84 students in a tiny shed. The upcoming year is therefore the 'Golden Jubilee' year of our school.
From 84 students in 1962 to 4500 in 2011, our school has a long way. Our school is unique in many ways.

It was founded by the locals of Dahisar at entirely their own expense. Great and humble people like Mr.Tare, Mr.Patil and Mr.Kini donated land for purpose of making a school. Do you know why? It was because Dahisar never had secondary school at that time and had to travel places as far as Vile Parle by trains for a good education. Students suffered accidents in train travels and only way to stop this was to have a school in Dahisar.

The school's founder members honorable, Shri.Thakur, Rane, Raote, Parab, Thakre went door to door and collected funds and raised the school's initial structure. Ever since 1962, our school is managed by the locals of Dahisar for the people of Dahisar. That is another unique feature of our school.

Many of the ex students of our school are the part of managing board of our school. That is the third unique feature of our school.

What's more…….the kind of airy classrooms, the size of playground our school has is rare to find in Mumbai's suburbs.

The level of extra curricular and sports activities our school has is also in comparable with best of the schools in Mumbai.

Over the past 49 years, VPM's Vidya Mandir Dahisar has transformed from the school to a social movement.Ex students of this school have excelled in various walks of life, making the school proud. Amongst the ex students we have virtually everyone from MLAS to commissioned defense officers, IITANS and doctors.

I am proud to be students of this school. I am also glad to be associated with such caring and dedicated teachers.

I understand that we, as a student can best advertise for the school by being successful in our own careers. On this occasion we promise our teachers to put best possible efforts as students to bring glory to our school. I thank all my teachers for having given this opportunity to speak and also all of you for giving me patient hearing.

Suchitra V Haranhalli. Std. VII A

मुलांचे आरोग्य

2011-06-24T20:35:00.001+05:30

                              - डॉ. सौ. वसुंधरा नाटेकर

आपल्या सर्वांच्या, विशेषकरून आई-आजी झालेल्यांच्या एका जिव्हाळ्याच्या विषयावर आज आपण चर्चा करणार आहोत. भरण-पोषणाची जबाबदारी निसर्गत:च स्त्रीवर्गाकडे आलेली आहे. या पृथ्वीतलावरील यच्चयावत्‌ प्राणीमात्रांच्या, (म्हणजे मनुष्यप्राण्यासकट !) उदरभरणासाठी पृथ्वी म्हणजे जमीनच अन्नधान्य पिकवते.   सर्वांचा भार सहन करणारी ही 'सर्वसहा पृथ्वी', ही वसुंधरा आपल्या सर्वांचेच पोषण करते, तशाच आपणही सर्वजणी आपले बाळ आपल्या गर्भात असताना आपल्या रक्तामांसाने त्याला पोसतो आणि तो जन्मल्या दिवसापासून अगदी आपल्या अखेरपर्यंत म्हणजे आपण म्हातारे होईपर्यंत एका गोष्टीविषयी सतत काळजीत असतो की आपला 'तो' किंवा 'ती' पोटभर जेवला की नाही ! कारण आपली मुले कितीही मोठी झाली तरी आपल्यासाठी ती मुलेच असतात, आणि आपल्यापेक्षा लहानच असतात. अगदी आपल्या कर्त्या मुलाची काळजी घेणारी त्याची हक्काची, प्रेमाची बायको आली तरी आपल्या मुलाच्या खाण्यापिण्याच्या बाबतीत आई नेहमीच काळजीत असते !

थोडक्यात, काळानुसार आपल्या राहणीमानात, विचारात-आचारात कितीही बदल झाला तरी एक गोष्ट शाश्वत आणि सत्य आहे की मुलाने खाऊन पिऊन भरल्यापोटी ढेकर दिला तरी ते पाहून समाधानाचा नि:श्वास टाकणारी ती आईच असते. आणि लहान मुलांच्या बाबतीत म्हणाल तर आपले बाळ कटकट न करता पोटभर जेवले तर त्या तृप्तीचा पहिला ढेकर मनोमन देते, ती आईच ! अगदी दिवसाचे सार्थक झाल्यासारखे तिला वाटते !

    लहान मुलांच्या बाबतीत भेडवसावणारे प्रश्र्न म्हणजे -माझा मुलगा अगदीच बारकुडा आहे, तो काही खात नाही, शेजारच्या राहुलपेक्षा अगदीच हाडकुळा आहे; माझा मुलगा भात-पोळी खात नाही, भाजी तर त्याला डोळ्यासमोर नको ! कोशिंबिरीला हात लावत नाही, कुठलंच फळ त्याला आवडत नाही; सारखी गोळ्या-चॉकलेटं खातो. डॉक्टर, त्याला भुकेसाठी काही टॉनिक लिहून द्या ना ! अभ्यासातही अगदीच 'ढ' आहे, एखादं बुध्दीचं टॉनिक आहे कां हो ?- या आणि कितीतरी प्रश्नांचे भुंगे आपल्या डोक्यात भिरभिरत असतात, त्यामुळे आपण अस्वस्थ होतो, त्याबद्दल आपण स्वत:च जवाबदार आहोत अशी समजूत करून अपराधीपणाची भावना आपल्याला स्वस्थ बसू देत नाही, हे खरे आहे, पण मी देखील तुमच्यापैकीच एक म्हणजे प्रथम आई आहे आणि जोडीला वैद्यकीय व्यवसायातील अनुभवाने आलेला काहीसा शास्त्रीय दृष्टीकोन आहे. 'आई' ही पालकत्वाची पहिली पदवी पार पडली आहे आणि आता 'आजी' च्या पद्‌व्युत्तर परीक्षेचा अभ्यास सुरू आहे तेव्हा ही सर्व जमेची बाजू धरून मी बोलणार आहे.

    आजचा मूळ विषय आहे, 'मुलांचे आरोग्य'. विषयांची व्याप्ती खूप मोठी आहे. आरोग्य म्हणजे केवळ शारिरिक स्वास्थ्य नव्हे तर शारीरिक आरोग्याच्या बरोबरीने मानसिक आरोग्याचा ही विचार करणे म्हणजे संपूर्ण आरोग्य ! काळाच्या ओघात हळूहळू लोप पावत चाललेली आपली सांयप्रार्थना आठवा -

'शुभं करोति कल्याणं आरोग्यं धनसंपदा ।
शत्रुबुद्धिविनाशाय, दीपज्योति नमोस्तुते ।।

हे दीपज्योती, मी तुला नमस्कार करते-कशासाठी ? शुभ-कल्याण करण्यासाठी, आरोग्य, धन-संपत्ती प्राप्त होण्यासाठी, दुष्टबुध्दीचा नाश करण्यासाठी ...! इथे 'आरोग्य' या शब्दाला किती प्राधान्य दिले आहे पहा ! कारण आरोग्य असेल, तर धन, संपत्ती ... सर्व आपोआप सहजपणे प्राप्त होते.

दुसरे एक वचन -'शरीरमाद्यं खलुधर्मसाधनम्‌।' म्हणजे सद्‌धर्माचे आचरण, धर्माची प्राप्ती करण्यासाठी शरीर हे मुख्य साधन आहे.

एकूण आरोग्याचे अनन्यसाधारण महत्व आपण सर्वजण ओळखून आहोत.
    आज मुलांच्या शारीरिक आरोग्याविषयी चर्चा करूया. यामध्ये प्रामुख्याने मुलांचा आहार म्हणजे खान-पान सेवा, विहार म्हणजे त्यांचा व्यायाम, खेळ, झोप, विश्रांती, इतर आवड, छंद, त्यांचा आरोग्यदायी, स्वच्छतेच्या सवयी, सद्‌वर्तन... असे बरेच काही त्यात येते. अलीकडे मुलांना दिल्या जाणाऱ्या वेगवेगळ्या आजारांच्या प्रतिबंधक लसी (व्हॅक्सीन्स्‌) यांचाही त्यांच्या आरोग्यात महत्वाचा वाटा असतो. कारण या लसी म्हणजे मुलांची कवचकुंडले आहेत.
    आपल्या जन्मापासून अखेरपर्यंत आपल्याला सात्म्य झालेली संवयीची गोष्ट म्हणजे आपले अन्न; किंबहुना या अन्नावरच आपण वाढत असतो. इथे एक महत्त्वाचा फरक तुमच्या लक्षात आणून द्यावासा वाटतो, तो म्हणजे वाढ आणि विकास या दोन गोष्टींमध्ये फरक आहे. आपण शब्दप्रयोग असा करतो- 'मुलांची शारीरिक वाढ' आणि 'मुलांचा सर्वांगीण विकास.'   वाढ ही संख्यात्मक बाब आहे. म्हणजे शरीराची वाढ होते ती वजनात, उंचीत किंवा इतर अवयवांच्या आकारमानात मात्र विकास हा गुणात्मक आहे. मुलांची ज्ञानेंद्रिये व कर्मेंद्रियांची मुख्य कार्य योग्य व चांगल्या प्रकारे होतात की नाही, यावर त्याच्या विकासाची गती अवलंबून असते. तात्पर्य म्हणजे आपल्याला आपल्या मुलाची शारीरिक वाढ आणि त्याच्या बुध्दीचा विकास चांगला व्हावा ही अपेक्षा असते. यासाठी मुलांच्या आहाराकडे जितक्या आपुलकीने आपण लक्ष देतो, तितक्याच कळकळीने त्याचा व्यायाम, खेळ, झोप, सवयी, छंद याकडेही डोळसपणे पाहणे गरजेचे आहे.
    आता आहाराविषयी जुजबी शास्त्रीय माहिती घेऊया. आपले शरीर कार्यरत राहाण्यासाठी आवश्यक असणारी उर्जा आहारातून मिळते. आहारातील महत्त्वाचे घटक आपल्याला माहीत आहेत.

1.    पिष्टमय पदार्थ-कर्बोदके-Carbohydrates
2.    नत्रयुक्त पदार्थ-प्रथिने- Proteins
3.    स्निग्ध पदार्थ -चरबी - Fats
4.    जीवनसत्त्वे-    Vitamines -अ,ब,क,ड,ई
5.    क्षार- Minerals
6.    पाणी- Water

    या आहारघटकांचे प्रमुख कार्य- शरीराला ऊर्जा पुरवणे, शरीराची झीज भरून काढणे, शरीराची वाढ करणे, शरीरात रोगप्रतिकारक शक्ती निर्माण करणे. थोडक्यात शरीरवाढीसाठी आणि ते निरोगी ठेवण्यासाठी या सर्व घटकांचा समावेश आपल्या रोजच्या आहारात असणे आवश्यक आहे. ऊर्जा म्हणजे थोडक्यात इंधन शरीरव्यापारासाठी लागणारी उर्जा मोजण्याचे परिमाण म्हणजे कॅलरी. हा शब्द आपल्या परिचयाचा असेल. 1 लीटर पाण्याचे तपमान 10सेंटिग्रेडने वाढविण्यासाठी लागणाऱ्या उष्णतेला आहारशास्त्रात कॅलरी म्ह्नणतात. श्रमाची कामे करणाऱ्याना बैठे काम करण्यांपेक्षा जास्त ऊर्जा/जास्त कॅलरी लागतात. आपल्या मुलांचे वय (31/2 ते 6 ) लक्षात घेता, यांची वाढ होत असताना ती सतत धावत-पळत-खेळत असतात. त्यांच्या दृष्टीने ते श्रमाचेच काम आहे. या वयात त्यांचे शरीरही झपाट्याने वाढत असते, त्यामुळे त्याना जास्त ऊर्जा लागते. ही ऊर्जा म्हणजेच कॅलरीज्‌ ते आपल्या आहारातून घेत असतात. या वयातील मुलांची दिवसभराची गरज 1690 कॅलरीज ची असते.
1.पिष्टमय पदार्थ-कर्बोदके मिळणारे पदार्थ म्हणजे गहू, तांदूळ, ज्वारी, बाजरी, मका, नाचणी, ग़ूळ, साखर, साबुदाणा, केळी, आंबा, द्राक्षे, सुकामेवा - यामुळे शरीराला ऊर्जा मिळते.
2.प्रथिने-दोन प्रकारची. वनस्पतिजन्य व प्राणिजन्य.
वनस्पतिजन्य म्हणजे कडधान्ये व डाळी पासून मिळणारी प्रथिने प्राणिजन्य म्हणजे मांस, मासे, अंडी, दूध यापासून मिळणारी प्रथिने. प्रथिनांमुळे शरीराची झालेली झीज भरून निघते व वाढ होते, शरीर सुदृढ होते, म्हणून याना Body builders म्हणतात.
3. स्निग्ध पदार्थ-चरबीयुक्त पदार्थ-सर्व तेले, लोणी, तूप, मांस, मासे, सुका मेवा.
यामुळे देखील शरीराची वाढ होते, शरीराची उष्णता राखली जाते, हार्मोन्सची निर्मिती, पेशींच्या बाह्य आवरणाची निर्मिती होते.
4.जीवनसत्त्वे-रोगप्रतिकारक शक्ती वाढवतात. शरीरक्रिया सुरळीतपणे पार पाडल्या जातात.
'अ' - गाजर, दूध, पालेभाज्या, लालभोपळा, पपई, आंबा यासारखी गडद रंगाची फळे.
'ब' - दूध, दुधाचे पदार्थ, सोयाबीन, धान्यांचा कोंडा, कडधान्ये, सुकामेवा
'क' - लिंबू, संत्रे, मोसंबी, आवळा, टोमॅटो
ड - दूध, दुधाचे पदार्थ, मासे, सूर्याचे कोवळे ऊन
ई - पालेभाज्या, तेलबिया, वनस्पतीजन्य तेले, सोयाबीन ,मका, गव्हांकुर
5. क्षार - लोह-(रक्तवाढीसाठी), कॅल्शियम(हाडे व दात मजबुती)
           सोडियम, पोटॅशियम
6. पाणी - सर्व द्रवपदार्थ, रक्ताचा पातळपणा टिकवते, अन्नाचे पचन करण्यासाठी. तात्पर्य, या सर्व पदार्थांचा आपल्या आहारात समावेश हवा. अर्थात ऋतुमानानुसार शरीराला गरज असेल त्याप्रमाणे आहारात बदलही करावा लागतो.
    आहाराविषयी एवढी माहिती घेतल्यानंतर या 31/2 ते 6 वर्षाच्या मुलांच्या आहाराविषयी सविस्तर बोलू.
    दिवसभरात तीन वेळा पोटभर जेवण म्हणजे सकाळी भरपेट नाश्ता, दुपारी जेवण व रात्री जेवण आणि मधल्या वेळेचे खाणे दोन वेळा, असे एकूण दिवसभरात पाच वेळा मुलानी खावे. अर्थात त्यांच्या शाळेची आणि भुकेची वेळ यांची सांगड घालून आईने कल्पकतेने त्याची आखणी करावी. याबाबत आईसारखा मॅनेजमेंट गुरु दुसरा नाही !
    सकाळचा नाश्ता पोटभरीचा हवा. त्यासाठी शिरा, उपमा, पोहे, घावन, परोठे देणे उत्तम. बरोबर एखादे केळे किंवा कोणतेही फळ दिले तरी चालेल. हो, दिवसभरात 1 तरी फळ मुलांच्या पोटात जायला हवे.
    दुपारच्या जेवणात भात-वरण किंवा आमटी, पोळी-भाजी, कोशिंबीर, आठवड्यातून 2-3 वेळा आवडीची खीर किंवा मुरांबा द्यावा. इथे मला एक सुचवावेसे वाटते की, जेवणाचे ताट अशाप्रकारे वाढावे की ते बघताक्षणी मुलाला जेवावेसे वाटेल. म्हणजे ताटातील पदार्थांची रंगसंगती असावी . म्हणजे पांढरा भात -लालसर आमटी, डाव्या बाजूला काकडीची कोशिंबीर, उजवीकडे बटाट्याची पिवळी भाजी, तर कधी पांढऱ्या भातावर पिवळे वरण, डावीकडे लाल टॉमेटोची कोशिंबीर, उजवीकडे लाल रस्सा किंवा हिरवी भाजी... असे रंगीबेरंगी सजलेले ताट पाहून सर्वात प्रथम डोळे तृप्त होतात; मग त्याच्या वासाने घाणेंद्रिय तृप्त होते, मग रसना म्हणजे जीभ त्या अन्नाचा आस्वाद घ्यायला अधीर होते. मग हाताने स्पर्शाने ते सुखावत आणि पटपट जेवते ! एक राहिले; मुलाला जेवण्यासाठी बोलावणारी पहिली हाक प्रेमाची असेल तर ती ऐकून मुलाचे कर्णेंद्रिय ही सुखावते ! एकूण काय, तर मूल पंचज्ञानेंद्रियांनी जेवते आणि तेच त्याच्या अंगी लागते, कारण ते खरे तृप्त होते ! रात्रीचे जेवण दुपारप्रमाणेच पण थोडे फेरफार करून असावे, खूप उशिरा त्याला जेवायला देऊ नये. नाहीतर नीट पचन होत नाही.
    आता मधल्या वेळच्या खाण्याचे लाडू रोज रोज मधल्या वेळी काय खायला द्यायचे हा यक्षप्रश्र्न असतो. मी असे सुचवेन की येता जाता खाण्यासाठी भाजलेले चणे-शेंगदाणे, कुरमुरे, घरी केलेली शेव, शेंगदाणा-खोबरे, तीळ, चण्याची डाळ, राजगिरा यांची चिकीचा किंवा साधा गूळ घालून केलेली चिक्की-यामधून चांगले प्रोटीन्स मिळतात. फ्रूटचाट; फळांमध्ये मोड आलेले मूग, उकडलेले हरभरे ,बटाटा, रताळे; कांदा-कोशिंबीर, मीठ-मिरपूड घालून केलेला मिक्स चाट; या सर्व वस्तूंमध्ये चुरमुरे व थोडी शेव घालून केलेला मिक्स चाट; या सर्व वस्तूंमध्ये चुरमुरे व थोडी शेव घालून किसलेले गाजर, कोथिंबीर, आंबटगोड चटण्या यापासून केलेले भेळ, ही देखील चटकदार लागते, मुलांना आवडते. याशिवाय भूकलाडू, तहानलाडू म्हणून प्रसिध्द असलेले गव्हाच्या कणकेचे गुळाच्या पाकात केलेले लाडू, गूळपापडी; खोबऱ्याच्या, गाजर-दुधीच्या वड्या; असे अनेक प्रकार आणि जोडीला लिंबू, कोकम,आवळा यांची सरबते ही अधून मधून देता येतील.
    आपल्याला सोबत एका कागदावर,मला सुचलेल्या आणि वापरलेल्या काही झटपट पाककृती (खास मुलांसाठी करण्याच्या) लिहून दिल्या आहेत. त्यांचा हे वापर करावा.
    मला माहीत आहे, तुम्ही म्हणाल, 'करता खूप येईल पण वेळ कु ठे आहे ?' पण आवड असेल तर सवड मिळते. पुरुषांच्या हृदयाचा मार्ग त्यांच्या उदरातून जातो, हे आपण सतत ऐकत आलो आहोत, पण मला वाटते, पुरुषांच्याच नव्हे तर सगळ्यांच्याच हृदयाचा मार्ग त्यांच्या पोटातून जातो. म्हणूनच मुलांच्या मनाचा ताबा घ्यायचा असेल तर आधी त्यांचा पोटोबा शांत करायला हवा. आपल्या वेळेचे थोडेसे नियोजन, आणि काही गोष्टींची पूर्वतयारी करून ठेवली तर सगळे काही सुकर होते, हा माझा अनुभव !
    आता मुलांना काय देणे टाळावे ते पाहू या - मुलाना आवडणारी बिस्किटे-चॉकलेट, गोळ्या, शीतपेये, हवाबंद केलेले फळांचे रस यामध्ये Preservatives म्हणून काही रासायनिक द्रव्ये टाकली जातात. त्यांची बऱ्याच मुलांना ऍलर्जी असू शकते. तसेच या रासायनिक प्रकिया करताना त्यातील पोषणद्रव्ये नाश पावतात. त्यामुळे ती अपायकारक असतात. फळांचे रस पिण्यापेक्षा फळ खाणे चांगले, कारण त्यामधून फायबर म्हणजे चोथा मिळतो, जो आपल्या शरीरशुद्धिसाठी आवश्यक असतो.
    वेफर्स, फरसाण, फास्टफूड (पिझ्झा- वगैरे...) यामध्ये वापरलेली तेले व मीठ यांचे प्रमाण खूप असते आणि ते वाढत्या वयासाठी तसेच आरोग्यासाठी धोकादायक असते. म्हणून नेहमी देऊ नये. मात्र त्याविषयी craving   म्हणजे खाण्याची तीव्र इच्छा टाळण्यासाठी मुलाला काही खास प्रसंगी, अधून -मधून गमंत म्हणून द्यायला हरकत नाही.
    डायबेटीस, ह्रदयविकार, उच्चरक्तदाब या जीवघेण्या व्याधीची पाळे-मुळे, बीजे, लहान वयातच पेरलेली असतात. त्याला कारण म्हणजे खाण्यापिण्यातील असमतोल म्हणजेच संतुलित आहार ( Balance diet) न घेणे, जंकफूड-फास्टफूड म्हणण्यापेक्षा नाहक भीती, टी.व्ही-व्हिडिओ-कंप्यूटर यांचा अतिप्रभाव !
    तेव्हा आपले मूल भविष्यात अशा गंभीर आजाराना बळी पडू नयेत म्हणून या लहान वयातच त्याना दैनंदिन जीवनातील खाण्यापिण्याच्या, वागण्याच्या, अारोग्याच्या चांगल्या संवयी लावल्या पाहिजेत कारण साधारण 3 ते 8-10 वर्षापर्यंतचा क़ाळ म्हणजे मुलांचे अत्यंत संवेदनाक्षम, संस्कारक्षम असे वय. या वयात वयात ते जे आत्मसात करतील त्यावर त्याच्या उभ्या आयुष्याची इमारत उभी असते.
    आहारानंतर येतो तो व्यायाम म्हणजे खेळ. हे वयच खेळण्या बागडण्याचे असते. त्यामुळे रोज संध्याकाळी किमान एक तास तरी मूल मोकळ्या हवेत खेळले पाहिजे. त्यामुळे होणाऱ्या व्यायामामुळे त्याचे स्नायू, सांधे, हाडे बळकट, मजबूत होतात, भरपूर प्राणवायू मिळाल्याने रक्ताभिसरण सुधारते. पेशी ताज्यातवान्या होऊन कामाचा (म्हणजे मुलांच्या अभ्यासाचा) उत्साह वाढतो. मन प्रसन्न राहाते. साहाजिकच त्याचा परिणाम त्याच्या अभ्यासावर चांगलाच होतो. त्यांची आकलनशक्ती, स्मरणशक्ती वाढते. याशिवाय सर्वांशी मिसळून राहिल्याने सहभावना, सहकार म्हणजे मदतीची भावना, समंजसपणा, सहनशीलता, वाढते. सूर्यनमस्कार हा व्यायामाचा एक उत्तम प्रकार आहे.
    विश्रांती -याचीही मुलाना गरज असते. त्याच्यासाठी झोप हीच विश्रांती. झोपेमुळे मुलांच्या थकलेल्या शरीराला विश्रांती मिळते आणि मेंदू आपले काम उत्तम प्रकारे करण्यासाठी सज्ज होतो. या वयातील मुलांसाठी कमीत कमी 8 तास झोप हवीच. झोप पूर्ण झाली तर त्याचा बुध्दीवर चांगला परिणाम होतो; पर्यायाने अभ्यास चांगला होतो. तसे दिवसा झोपणे आरोग्यासाठी हितकर नाही, मात्र 31/2 -4 वर्षाच्या मुलानी दुपारी 1-11/2 तास झोपावे हे उत्तम. सध्याच्या ग्रीष्म ऋतूत सर्वांनीच 1/2 तास झोपावे, असे आयुर्वेदशास्त्र सांगते.
    या वयातच मुलाना हळूहळू वाचनाची सवय लावावी. स्तोत्रे, प्रार्थना, उजळणी या कालबाह्य होत चाळेेलल्या गोष्टींची पुन्हा आठवण करून द्यावीशी वाटते. कारण स्तोत्रपठण, उजळणी यामुळे आपली स्मरणशक्ती शाबूत राहाते, वाणी स्वच्छ-शुध्द होते.
    आता आरोग्यदायी संवयीविषयी बोलताना प्रथम जेवणासंबंधी सांगते
* मुलाला भूक लागली असेल तेव्हा आणि तेव्हाच त्याला जेवायला , खायला द्यावे. भूक नसताना किंवा भुकेची वेळ टळून गेल्यानंतर खायला देऊ नये.
* मूल जेवत असताना त्याच्या अभ्यासासारखा अप्रिय विषय किंवा अन्य कारणाने त्यावर तोंडसुख घेऊ नये. त्यामुळे मूल नाराज झाले तर पाचकरस निर्माण होण्यात अडथळा येऊन पचन नीट होत नाही.
* मुलाला घाईघाईत खाण्याची संवय लावू नये. तसेच अगदी रेंगाळत जेवणेही चांगले नाही.
* दिवसभरातील एक तरी जेवण सर्व कुटुबीयांबरोबर होईल असे पहावे.
* "उदरभरण नोहे जाणिजे यज्ञकर्म' याचे भान ठेवावे !

आरोग्यदायी संवयीमध्ये दांताची काळजी महत्त्वाची आहे.
* दिवसातून 2वेळा म्हणजे सकाळी उठल्यावर व रात्री झोपण्यापूर्वी असे 2 वेळा दात घासण्याची संवय मुलाला लावावी.
* काहीही खाल्ल्यानंतर चूळ भरावी.
* चिकी किंवा गोळीचॉकलेट सारखे गोड व चिकट पदार्थ खाल्ल्यावर मुलाचे दात घासून खळखळून चूळ भरावी.
* कुटुंबातील प्रत्येकाने ही शिस्त सांभाळावी.
* दर 6 महिने/1 वर्षाने दंतवैद्यांकडून मुलाचे दात तपासून घ्यावेत.

अन्य संवयी -
मुलाचे/मुलीचे केसांवर तेल घालून विंचरून भांग पाडून/वेणी घालून शाळेत किंवा बाहेर पाठवावे.
नखे नियमितपणे कापावीत.
मुलांच्या कानांची स्वछता करावी.
मुलांना दररोज दूध पिण्याची संवय असेल तर उत्तमच परंतु एखाद्या मुलाला दुधाचा तिटकारा असेल तर त्याला दुधासाठी फार आग्रह धरू नये. मात्र इतर आहार व्यवस्थित आहे ना, याकडे लक्ष द्यावे.
मुलांच्या आरोग्याविषयी बोलू तेवढे थोडेच आहे. एवढे मात्र निश्र्चित की त्यांच्या आरोग्याची योग्य प्रकारे काळजी घेतली तर भविष्यात काळजी करण्यासारखे काही उरणार नाही, कारण लहानपणीचे जपलेले आरोग्य ही त्याची आयुष्यभराची शिदोरी असेल !

सुजाण पालकत्व

2010-10-25T13:23:00.001+05:30

मातृदेवो भव । पितृदेवो भव ।
भारतीय संस्कृतीचा ठेवा, हे आता फक्त लिहून वाचण्यापर्यंत शिल्लक राहिलेले आहे. पण आजचा विद्यार्थी खरेच असा का बनत चालला आहे? याचा खोलवर विचार केल्यास भूतकालीन आयुष्याची चित्रे उलगडून स्मरणात येते की, पूर्वी एकत्र कुटुंबामुळे आईचे नाते, बाबांचे नाते सहवासातून, स्पर्शातून, संवादातून गहिरे असायचे. मुलांना आई-वडिलांची ओढ असायची. आई कितीही कामात असली तरी ‘घार उडते आकाशी मन असे पिल्लाशी’ म्हणीप्रमाणे आई मुलांची नजरानजरही गोड वाटायची.
आजची स्थिती आई, बाबा, दोन मुले असे विभक्त कुटुंब त्यात आई-बाबा दोघेही नोकरीच्या निमित्ताने बाहेर. पाल्यासाठी वेळ देऊ शकतो का? पाल्याच्या मनात आपल्याबद्दल प्रेम निर्माण असण्यासाठी आपण कोठे कमी पडता? पैशाने सर्व सुखे मिळत नाहीत. काही वेळा शब्दांचा दिलासा, कौतुकाची थाप व मुलांच्या कुतुहल बुद्धीचे, शंकांचे निरसन या गोष्टींचेही पालकांनी पाल्याचे स्वागत करावे. कधी रागावणे, कधी धाक दाखवणे, कधी त्याचा मित्र बनून खेळणे, कधी त्याचा नवीन विषयाचा अभ्यास घेणे, निदान शाळेतलाच अभ्यास पुन्हा घेऊन पक्का करणे, हे महत्त्वाचे आहे.
आजच्या शिक्षणात आणखी वाढते विषय भरीस पडले आहेत. जसे मूल्य शिक्षण, सामान्य ज्ञान, पर्यावरण, संगणक, व्यक्तिमत्त्व विकास शिक्षणाचा दर्जा उंचावत चाललेला आहे. उच्च स्तरावर शिक्षणाची पातळी वाढत चालली आहे. उंचावलेला हा वटवृक्ष फांद्यांचा एकमेव आधार आहे. शाळेत विद्यार्थी 5 ते 6 तास असतो. वर्गातील 70 ते 75 मुलांना काही-काही मिनिटांत तो विषय अभ्यासक्रमाप्रमाणे संपवायचा असे बंधन असते. मनात असूनही शिक्षकांना विषयांचे सविस्तर शिक्षण विद्यार्थ्यांना देणे वेळेअभावी शक्य नसते. अशावेळी 24 तासांतील 5 ते 6 तास शाळा, 8 तास झोप व उरलेल्या तासांत पालक काहीतरी वेळ पाल्यासाठी नियोजनपूर्वक मनात असेल तर काढू शकतात. सुट्‌ट्यांतही ते पाल्याला काही शिकवू शकतात. निदान नवीन विषयांची जाण पाल्याला अधिक माहितीपूर्वक देऊ शकतात. जरी शाळेत, शिकवणीत विद्यार्थी शिकत असला तरी घरच्या शिक्षणातही सहभाग असणे आजच्या स्पर्धात्मक युगात जरुरीचे आहे. विद्यार्थ्यांना टीव्हीवरील शैक्षणिक कार्यक्र्रम दाखवायला हवेच, पण सर्वच कार्यक्रम आवश्यक नाहीत. शैक्षणिक कार्यक्रम दाखविल्यास त्याचा फायदा होईल व इतर कार्यक्रमांचे दुष्परिणामही कमी होतील व वेळही सार्थकी लागेल.
पालकांनी आपल्या पाल्यासाठी शाळेत 15-15 दिवसांनी शिक्षकांना भेटायला हवे. पाल्याचे मित्र कोण? वर्गात त्याचे लक्ष कितपत असते? गृहपाठ वेळेवर करतो का? त्याचे वागणे, बोलणे, राहणे, आहार या सर्व बारीक गोष्टींतूनही पालकांनी जागृत असावे. घरच्या वातावरणातील संवाद एकमेकांसाठी सहकार्याची भावना, घरातील प्रत्येक माणूस कुटुंब, समाज, मग देश हे सारे माणुसकीचे माणूस म्हणून जगण्यासाठी, पुढची पायरी भविष्यकाळात उज्ज्वल दिशा होण्यासाठी आजची पिढी आजच्या भक्कम पायाचा खंबीर आधार, मजबूत मूल्यांच्या संस्काराचे शिक्षण हृदयात जतन करायला पाहिजे, तरच शिक्षणाचे उद्दिष्ट सफलपूर्ण होईल.
स्पर्धायुगातील टक्केवारीत सूडाची भावना व्यक्त होऊ न देता प्रत्येकाला स्पर्धा ही जीवनासाठी हितकारक आहे, अशी मनाची धारणा ठेवल्यास, समाधानाची शिदोरी पाल्यास दिल्यास पालकत्व चिरंतन मूल्यांचे वाटेल, यात शंका नाही. सरळ-सरळ जीवनाला सामारे जाण्याची ताकद निर्माण करण्याचे काम पालकांचे आहे.
तत्त्वज्ञानाच्या उच्च भाषेपेक्षा प्रेमाची भाषा, आपुलकीची भावना जास्त जवळची वाटेल. आजचे शिक्षण विद्याथ्यांचे कुवतीबाहेरचे आहे. तरीही त्यांची कुवत व्यवस्थित असण्यासाठी पालकांनी मेहनत घेणे जास्त गरजेचे आहे. चंदनासारखे झिजल्यावर सुगंध दरवळतोच, पण आधी झिजण्याची क्रिया व्हावी लागते.
मुले ही तर निरागस, निष्पाप असतात. त्यांना वेळीच घडवणे, आकार देणे हे पालकांच्या हातात असतो. जसे पेरावे तसे उगवते या उक्तीप्रमाणे व्यवस्थित खतपाणी घातल्यास पाल्यांची उज्ज्वल पहाट नक्कीच उजाडेल.
"मुले ही फुले" असे नेहमी नेहरूजी म्हणत. सुंदर फुले, गोड फळे मिळण्यासाठी आधी कष्ट करावे लागतात. मगच त्यांचा आस्वाद सुखकारक वाटतो. संस्कारांच्या खतपाण्याची जबाबदारी पालकांची असते.
आजचा विद्यार्थी पालक व शिक्षकांचा आदर तेव्हाच करील जेव्हा दोघांचेही त्याला मार्गदर्शन लाभेल. कितीतरी वेळा मुलांना यश मिळाल्यावर ते नेहमीच मुलाखतीत आपल्या आई-वडिलांचे व गुरुंचे श्रेय, आशीर्वाद म्हणूनच मी आज काही करू शकलो असे सांगतात. त्याचे कारण मुलांच्या अनुभवांतून त्यांचे उद्‌गार आनंदाने बाहेर पडतात. आई-वडिलांनाही मग मुलांबद्दल अभिमान वाटतो.
म्हणूनच सुजाण, सुशिक्षित, आदर्श पालकत्व होण्यासाठी पाल्याचे जीवन सार्थकी लावणे, त्यांच्या शिक्षणात हातभार लावणे पालकांची जबाबदारी व कर्तव्य आहे.

- सौ. श्वेता सं. संखे

शाब्बास ! आगे बढो !

2010-10-19T18:30:00.001+05:30

आमच्या दोन माजी विद्यार्थिनी आणि इयत्ता 9 वी मध्ये शिकत असलेला एक आजी विद्यार्थी ह्यांच्या सुयशाने आम्ही हरखून गेलो आहोत.

कु. आकांक्षा राणे - (शालान्त परीक्षा 2005)

आकांक्षा मुंबई विद्यापीठाचा बीएससी 2010 परीक्षेत गणितात 91% गुण मिळवून सर्वप्रथम आली आहे. आता गणितातच संशोधन करून डॉक्टरेट मिळवण्याची तिची महत्त्वाकांक्षा आहे.

एसएससीपासूनच कोणत्याही कोचिंग क्लासला न जाणारी आकांक्षा, सुप्रसिद्ध गणितज्ज्ञ आणि "इन्स्टिट्यूट ऑफ सायन्स' चे भूतपूर्व संचालक डॉ. व्ही. व्ही. राणे ह्यांची कन्या आहे.

कु. मृदुला कुलकर्णी - (शालान्त परीक्षा 2003) मृदुलाने "वेदान्त शास्त्रा'मध्ये मुंबई विद्यापीठाच्या एम.ए. 2010 परीक्षेत सुवर्णपदक मिळवलेले आहे.

मृदुलाचा शास्त्रीय संगीताचाही अभ्यास असून संस्कृत श्लोक गाण्याची तिला आवड आहे. इतकेच नाही तर लावण्या आणि फिल्मी गाण्यांचे संस्कृतमध्ये रूपांतर करून गाण्याचा तिचा अनोखा छंद आहे.

कु. ओंकार मसूरकर, 9वी ब (इंग्रजी माध्यम)

ओंकारने राष्ट्रीय स्तरावरील 2010 ची एनटीस शिष्यवृत्ती पटकावली आहे. त्याच्या ह्या यशाचे टप्पे पुढीलप्रमाणे आहेत :

टप्पा 1 - एसटीएस (राज्यस्तरीय). राज्यातून निवडलेल्या 500 विद्यार्थ्यांपैकी एक. गुण 164/200 थिअरी

टप्पा 2 - एनटीएस (राष्ट्रीय स्तर). अखिल भारतातून निवडलेल्या 4000 विद्यार्थ्यांपैकी एक. गुण 165/200 थिअरी

टप्पा 3 - एनटीएस (राष्ट्रीय स्तर). अखिल भारतातून निवडलेल्या 1000 विद्यार्थ्यांपैकी एक. गुण 19/25 मुलाखत.

भारतात 25 वा क्रमांक

नमस्कार...आचार्य... विरुद्ध गुड मॉर्निंग टीचर...

2010-10-19T18:18:00.001+05:30

काही दिवसांपूर्वी शाळेतील आजी विद्यार्थ्यांना त्यांच्या वर्गात जाऊन भेटण्याचा योग आला ...तेव्हा वर्गात प्रवेश करताच सर्व विद्यार्थी वन... टु... गुड मॉर्निंग टीssssचर. असा घोष करीत कसेतरी उभे राहिले. हे दृश्य अतिशय विचित्र वाटलं ... मराठी माध्यमाच्या वर्गात शिक्षकांचे स्वागत इंग्रजीमधून व्हावे हा विरोधाभास वाटला...
भाषेचा मुद्दा सोडला तरी आपली संस्कृती लक्षात घेता शिक्षकांनी वर्गात येताच विद्यार्थ्यांनी केवळ उठून उभे राहून हात जोडून नमस्कार करणे बरे दिसते. त्या साठी उगाच काही वेळ घालवून बालिश पणाने वन ... टु... असे म्हणत स्वागत करणे काही बरे वाटत नाही. एवढेही जमत नसल्यास केवळ उठून उभे राहणे पुरेसे आहे...
नमस्कार करण्यामागचा किंवा उठून उभे राहण्या मागचा उद्देश शिक्षकांना सन्मान देणे एवढाच असतो... त्याकरता विद्यार्थ्यांनी केवळ उठून नमस्कार करणे एवढी क्रिया पुरे आहे असे मला वाटते ...
आपली शाळा संस्कृतीचे जतन करणारी एक अग्रगण्य संस्था आहे ... तेव्हा कृपया वरील मुद्द्याचा विचार केला जावा अशी विनंती ...
धन्यवाद ...
मृदुला कुलकर्णी ...

Scholarship Exam Results 2009-10

2010-09-13T11:41:00.001+05:30

English Primary Section

Sr No.	Name of the student	Marks obtained Out of 300	Rank Out of 1977
1	Mst. Yash Sandeep Sawant	286	6th
2	Mst. Viraj Sunil Tawade	270	14th
3	Mst. Tanmay Vishwanath Nagwekar	268	15th
4	Mst. Atharva Bhalchandra Wadekar	264	17th
5	Ms. Swara Manoj Pathare	262	18th
6	Ms. Anushka Rajan Chachad	258	20th
7	Ms. Srushti Surendranath Haleangadi	256	21st
8	Mst. Yash Suhas Kudalkar	256	21st
9	Ms. Supriya Krushnakumar Samant	256	21st
10	Ms. Swarangi Sharad Choche	254	22nd
11	Ms. Saniya Paresh Kirkire	252	23rd
12	Mst. Rahul Nandkumar Mirashi	252	23rd
13	Ms. Aditee Satish Bawdhankar	250	24th
14	Ms. Chinmayee Shrikant Khare	248	25th
15	Ms. Shriya Hemant Wade	246	26th
16	Ms. Supra Pradeep Kudu	240	29th
17	Ms. Pooja Shailesh Deshpande	240	29th
18	Ms. Rasika Sameer Kalgutkar	238	30th
19	Ms. Navita Dilip Ukarde	236	31st
20	Ms. Ruchita Sanjay Nachne	236	31st

Marathi Primary Section

Sr. No	Name of the student	Marks Obtained Out of 300	Rank Out of 1977
1	Mst. Jayraj Vinayak Saraf	278	10^th
2	Mst. Ninad Satish Thatte	264	17^th
3	Ms. Swarangi Santosh Saraf	262	18^th
4	Mst. Kaustubh Ramchandra Jadhav	258	20^th
5	Ms. Jai Anant Jadhav	246	26^th
6	Mst. Sudarshan Pandurang Sangle	244	27^th
7	Mst. Sahil Praful Gosavi	244	27^th
8	Ms. Samruddhi Yashwant Lavekar	244	27^th
9	Mst. Siddhant satish Kudav	240	29^th
10	Ms. Mrunamayee Ganesh Apte	238	30^th
11	Ms. Advaita Deepak Sawant	236	31st

English Secondary Section

Sr. no.	Name of the student	Total Marks Obtained out of 300	Rank out of 1617
1	Mst. Soham Sachetan Gurjar	247	11
2	Mst. Rushikesh Prasad Joshi	238	34
3	Mst. Saurav Vishwas Surve	232	70
4	Mst. Pranav Umesh Karmarkar	229	86
5	Ms. Disha Anand Palkar	224	121
6	Mst. Sagar Paresh Shah	220	159
7	Mst. Akshay Yogesh Dalvi	215	218
8	Mst. Varun Rajesh Rege	206	346
9	Mst. Devashish Prasad Joshi	204	395
10	Mst. Ujjwal Raghunath Raut	199	494
11	Mst. Kunal Deepak Mestry	195	614
12	Mst. Vedant Ujjwal Vartak	192	702
13	Ms. Hemali Sandeep Sawant	188	848
14	Ms. Yashashree Laxman Samant	184	1045
15	Ms. Krupa Rajendra Gawde	183	1072
16	Mst. Omkar Sameer Samant	178	1311
17	Mst. Chirag Suresh Kothari	176	1487

आंतरशालेय खो-खो स्पर्धेतील सुयश

2010-09-08T21:44:00.001+05:30

छाया : निशिकांत हंबीर

Examining Independence Day

2010-09-05T18:04:00.001+05:30

Courtesy : http://sukumar-honkote.blogspot.com/

On our 64th independence day, we need to examine what this day means to us. I was told by a person yesterday that they never failed to go to school on this day as they were treated with chocolates and snacks. My memory goes back to the parades and the speeches extolling the past and invoking the future. Everyone has childhood remembrances associated with 15th august but none who understands even an iota of its significance in 1947.

What does this day mean to us? A holiday to laze and relax, to go out with friends or family? A flame of patriotism does get evoked but to what consequence? It's a day to remind us to play Lata Mangeshkar's vande mataram and A.R. Rehman's Maa tujhe salaam. We wear Indian flag pin-ups, wave flags, add photos proclaiming independence to our profiles on facebook. What are we trying to achieve through this in your face proclamation? Dry day and the national holidays have become synonymous. Long speeches extolling the freedom struggle adorn the day but do we understand exploitation faced then when we talk of independence? Do the leaders who claim a great tomorrow realize the tomorrow that is not coming due to their actions? Can the omnipresent disdain shown by the people towards present conditions be channelled into a wave of social upliftment?

Nehru enunciated 'the achievement we celebrate today is but a step, an opening of opportunity, to greater triumphs and achievements that await us.' The opportunity is ever present, triumphs are ever waiting. Instead of broadcasting our patriotism a small act of helping the nation and its citizens would go a long way in building a better India. In the wake of the present J and K crisis and the CWG scandal much responsibility of improvement is on our shoulders. Are we in need of a second independence to rout out the evil that plagues the nation? Are we really patriotic in our actions towards the nation and its people?

Although cynicism beckons me to voice all this but I too question what I have done to strengthen the nation. I reiterate Nehru's question. 'Are we brave and wise enough to grasp the opportunity and accept the challenge of the future?'

2010-08-20T23:44:00.000+05:30

Felicitation Ceremony Honouring Meritorious Students

Felicitation ceremony for meritorious students of SSC- March 2010 was held on 27th June, 2010 at 5.30 p.m. in the hall of new building. Ninety seven students were felicitated for their excellent performance and achievements in SSC Board Examination March-2010.

The function was graced by Hon. Mr. Yashwant M Devasthali, Director, Finance, L & T Ltd. The students, who secured 85% and above were honored with cash prizes and certificates. The sincere efforts of the students and the parents was recognized and felicitated by Vidya Prasarak Mandal.

The felicitation programme was commenced with prayer and welcome song, followed by welcome speech and introduction of chief guest by Mr. Vasuki Haranhalli, an active member of VPM’S governing council. The function was anchored by our teachers Mrs. Usha Shimoga and Mr. Sudhir Desai in English and Marathi respectively.

The chief guest congratulated the students for their excellent performance. He also congratulated the teachers and the parents not only for the achievements but for moulding the students the right way. “India will go on developing and the whole world will look at India. You will be able to fulfill your dreams in your own country. No need to go to America. Be innovative because you have that quality and capability.” advised, Mr.Y.M Devsthali. He asked the students to live the life with simplicity and humanity. He acknowledged the students ability and gifted them the motto to climb the ladder of success-“Never say NO to the work assigned to you, say I will do it.”

Mr. Gangurdey and Mr. Nare, the parents of first rank holders of both the sections expressed their gratitude towards school on behalf of all the parents. Hence, Mr. J S Salunkhe acknowledged the selfless efforts of the teachers on this day and asked the students to recognize and reciprocate even in future.

“To imagine a school without teachers is as impossible as to live without being born. Teachers are the real idols in the temple of knowledge.” Said, Ms.Gauri Nare, the first rankholder of English Medium. Mrs. Varsha Padvale and Mrs.Nilima Khadatkar congratulated their twinkling stars and future ambassadors on behalf of all the teachers. They motivated them for their future Endeavour’s. The programme was concluded with vote of thanks by Head Master Mr. D K Wagh.

बालोद्यान - एक आनंदयात्रा

2010-07-28T21:27:00.001+05:30

- डॉ. सौ. वसुंधरा नाटेकर

अरुणकमल प्राचीवर फुलले ...
पूर्वदिशेला (प्राची) सूर्य (अरुणकमल) उगवला आणि त्याने साऱ्या सृष्टीत नवचैतन्य, आनंद फुलवला, हे तर अगदी नित्याचेच आहे. आणि मग आपल्या दैनंदिन यात्रेला आनंदाने सुरुवात होते. शिक्षणक्षेत्रातही अशीच एक आनंदयात्रा सुरू होते, बालोद्यान - बालवाडीच्या रूपाने !
'बालोद्यान' - बाळगोपाळांनीं खेळण्याची, हसण्या-बागडण्याची बाग. त्यांच्या शालेय आयुष्याची इवलीशी आनंदयात्रा सुरू होते ती याच बालोद्यानात. त्यामुळे या उद्यानाचे अंतर्बाह्य स्वरूप कसे असेल किंवा असावे, यचे कल्पनाचित्र आपल्या दृष्टीसमोर नक्कीच उभे राहिले असेल.
बालवाडीची संकल्पना मॅडम मॉंटेसरी यांनी मांडली ती अशी-

'Education is not what teacher gives, it is aquired not by listening to words but by experience from the 'Enviornment '. It is a method not of 'teaching' a child, but of 'living' by a child.'

थोडक्यात, शिक्षक काय शिकवतात किंवा मुले शब्दरूपात काय ऐकतात, ते शिक्षण नव्हे, तर आजुबाजूच्या वातावरणातून जो अनुभव मुले घेतात तेच शिक्षण होय . शिक्षण म्हणजे मुलांना शिकवण्याची पध्दत नसून मुलांकडून शिकण्याची, जाणून घेण्याची प्रक्रिया आहे; आणि हे सर्व अगदी नैसर्गिक, हसत-खेळत अत्यंत मोकळ्या - ढाकळ्या , तणावमुक्त वातावरणात होणे हेही तितकेच महत्वाचे आणि अत्यावश्यक आहे; यात दुमत नसावे.

आपले बाळ घराचा उंबरठा ओलांडून प्रथमच बालोद्यानची पायरी चढते तेव्हा त्याचे स्वागत तेथे कसे होईल? तो रडेल कां? तिथे तो काय करील ? काय शिकेल ? अभ्यास नीट करील नां? यासारख्या असंख्य प्रश्नांनी पालक अस्वस्थ होतात. सध्याच्या स्पर्धात्मक युगात आपले मूल कसे तरून जाईल ? याविषयी साशंक असतात. रोज वर्तमानपत्रातील शिक्षणक्षेत्रातील गोंधळाच्या बातम्यांनी त्यात आणखी भर पडत असते. पालकांच्या जिवाची ही घालमेल काही अंशी कमी व्हावी या उद्देशाने आपल्या बालोद्यानच्या नवीन स्वरूपाविषयी महत्वाची आणि आवश्यक माहिती सविस्तरपणे देत आहे. बालवाडीचे शास्त्रशुध्द स्वरूप कसे असावे, त्याची उद्दिष्टे कोणती, ती उद्दिष्टे साध्य करण्याकरिता बालवाडीमध्ये लहानग्याना कशा प्रकारे हाताळावे, शिकवावे याविषयीचे माझे हे विवेचन केवळ माझे वैयक्तिक मत नसून मॅडम मॉंटेसरी या पाश्चात्य शिक्षणतज्ञ, तसेच आपल्याकडील श्रीमती ताराबाई मोडक, श्रीमती अनुताई वाघ, श्रीमती शांताबाई आठवले यासारख्या बालशिक्षणासंबंधी बरेच संशोधन केलेया व्यक्तीचे आहे.

सर्वप्रथम आपण लहान मुलांच्या शारिरिक, मानसिक भावनिक वाढीसंबंधी शास्त्रीय माहिती पाहू या. आपल्या संपूर्ण आयुष्याच्या कालखंडाचा विचार केला तर अडीच ते सहा वर्षाचा काळ अत्यंत संवेदनाक्षम आणि संस्कारक्षम असतो. मुलाच्या अंतरंग विकासाची गती ह्या काळात जेवढी असते तेवढी पुढे सत्तर वर्षापर्यंतही नसते. तेव्हा हा काळ मुलाच्या व्यक्तिगत सर्वांगीण विकासाच्या दृष्टीने किती महत्वाचा आहे ,हे ध्यानात येईल. मुलाच्या मेंदूची जवळजवळ तीन चतुर्थांश वाढ याच काळात पूर्ण होते. म्हणून बौध्दिक आणि मानसिक विकासाच्या दृष्टीने हे वय महत्त्वाचे आहे. या काळात संवेदना ग्रहण करण्याची त्याची शक्ती अधिक तीव्र असते; आणि शारीरिक जागृत असते. 'हे काय ? ते काय ? कां ? कसे ?' या जिज्ञासू प्रश्नांचा भडिमार करतात आणि आपण त्याना उत्तरे देताना अगदी मेटाकुटीस येतो याचा अनुभव आपण घेतोच.

मुलांची ही ओसंडून जाणारी ऊर्जा , प्रचंड जिज्ञासूवृत्ती, संवेदनाशीलता याना जर योग्य प्रकारे वाट दिली, वळण दिले तर त्यांची शारीरिक -मानसिक वाढ अगदी उत्तम होऊ शकेल. आणि त्याच्या उज्ज्वल भविष्याचा पाया आपण सर्वजण म्हणजे मुलांचे पालक, शिक्षक-शिक्षिका -सर्वजण मिळून भक्कम करू. एक गोष्ट आपण सर्वांनी ध्यानात ठेवली पाहिजे की या वयाची मुले टीपकागदासारखी असतात. त्यांच्यासमोर ठेवलेले सर्व बरे-वाईट ती सर्व चटकन आत्मसात करतात, त्याचे अनुकरण करतात. तेव्हा त्यांच्यासमोर कोणते संस्कार-आदर्श ठेवायचे. याचे आत्मभान आपणा सर्वांनाच हवे.

पहिली अडीच वर्षे मूल परावलंबी, आत्मकेंद्री असते. सर्वप्रथम आई, मग बाबा, इतर माणसे यांच्या सहवासात वाढत असते. हळूहळू मोठे होताना त्याच्या विकासाला चार भिंतींचे घर अपुरे पडू लागते. त्याला समवयस्क मित्र-मैत्रिणींची गरज वाटू लागते. हळूहळू ते समाजात मिसळण्यासाठी तयार होत असते. याचवेळी त्याला समाजात स्थान मिळवून देणारी ही संस्था आहे. बालवाडी हा घर आणि समाज याना सांधणारा महत्त्वाचा दुवा आहे. त्यामुळे बालवाडीचे स्वरूप काहीसे घरासारखे व काहीसे शाळेसारखे असते. घरासारखे म्हणजे प्रेमळ, घरगुती गोष्टी बोलणारे, आईसारखी कोणीतरी काळजी घेणारी माणसे असणारे; आणि शाळेसारखे म्हणजे स्वत:बरोबरच इतर मुलांचा विचार करणारे, नाना तर्हेचे खेळ , साधने-साहित्य यांचा भरपूर उपयोग करून देणारे, समूह शिक्षणातून सांघिक वृत्ती जोपासणारे, शिस्त शिकवणारे; स्वच्छतेच्या, वागणुकीच्या चांगल्या संवयी लावणारे, असे बालवाडीचे स्वरूप आहे.

थोडक्यात, बालवाडी म्हणजे प्राथमिक शाळेचा पूर्वअभ्यासक्रम नसून प्राथमिक शाळेतील अभ्यास आत्मसात करण्याची मुलांची मानसिक बैठक तयार करणारी संस्था आहे. प्राथमिक शाळेत पुढे करायच्या अनेक गोष्टींची सुरुवात बालवाडीत होते. उदाहरणार्थ, मुलाला संयम शिकावा लागतो, हालचालींवर ताबा मिळवावा लागतो, मनाची एकाग्रता वाढवावी लागते. या सर्व गोष्टी मुलाच्या नकळत सहजपणे बालवाडीत साधल्या जातात. त्यामुळे पुढे शाळेत सलग चार-पाच तास बसणे, लेखन-वाचन करणे, हे सुसह्य होते. मूल अभ्यास करायला कंटाळत नाही, गोंधळत नाही.

तात्पर्य, बालोद्यानचा अभ्यासक्रम म्हणजे फक्त 1 ते 10 अंक, क, ख,ग, घ; A, B, C, D, 1-10 अंक हे स्वरूप नसून त्याच्या आरोग्याचा विकास म्हणजे स्वच्छता, आहार, व्यायाम, विश्रांती; त्याची मानसिक गरज म्हणजे प्रेम, संरक्षण, विश्वास, मनोरंजन; त्याचा भावनिक विकास म्हणजे आनंद, सहसंवेदना, शांती- समाधान, प्रेमभावना, आदर; हे सर्व बालोद्यानच्या अभ्यासक्रमात अंतर्भूत आहे.

एकूण बालोद्यानचे स्वरूप, कार्य, उद्दिष्ट यांचा सविस्तर ऊहापोह केल्यानंतर पुढचा प्रश्र्न-'आपल्या म्हणजे विद्या प्रसारक मंडळाच्या बालोद्यानमध्ये हे सर्व होते कां?' या प्रश्र्नाचे उत्तर "हो' असे आहे. आता चर्चा केलेल्या
बऱ्याच गोष्टींचा विचार करूनच आपल्या बालोद्यानची आखणी केलेली आहे. मुलांना साधनांद्वारे, खेळण्यांच्या माध्यमातून सर्व प्रकारचे आवश्यक ते शिक्षण आपण देतोच, पण आतापर्यंत शाळेची जागा मर्यादित होती, आणि बालोद्यानसाठी मिळणारा वेळही थोडा कमी होता. त्यामुळे अनेक गोष्टी करायच्या मनात असूनही करता येत नव्हता. परंतु आता आपण आपल्या शाळेच्या नवीन, भव्य, प्रशस्त, हवेशीर वास्तूत प्रवेश केला आहे. या नवीन इमारतीत बालोद्यानसाठी उपलब्ध जागा खूपच मोठी आणि ऐसपैस आहे. मोठेमोठे वर्ग, कार्यशाळा, मैदा नी खेळ, बैठे खेळ या सर्वांसाठी भरपूर मोकळी जागा, जेणेकरून आपली मुले स्वैरपणे बागडत, हसतखेळत त्यांच्या नकळ्त शिकू लागतील.
बालवाडीची जास्तीत जास्त उद्दिष्टे साध्य करण्याच्या दृष्टिकोनातून आपल्या नवीन वास्तूत नूतन बालोद्यानची रचना अशी आहे-
-30' X 20' = 500 चौ.फूट आकाराचे 3 वर्ग (खोल्या)
-मैदानी खेळ व बैठे खेळ खेळण्यासाठी अतिशय सुरक्षित व खूप प्रशस्त जागा.
-सी-सॉ, घसरगुंडी, झोपाळे, होड्या यांची मोकळ्या जागेत मांडणी
-मुलामुलींसाठी त्यांच्या उंचीस योग्य अशी, स्वतंत्र , स्वच्छतागृहे.
-मुलांचे बूट वर्गातच ठेवण्यासाठी शूरॅक्स तसेच त्यांचे खाऊचे डबे,वॉटरबॅग, बॅग ठेवण्यासाठी रॅक्स -यांची रचना व उंची अशी की प्रत्येक मूल आपले सामान स्वत: घेऊन वापरू शकेल व स्वावलंबनाचा पाठ त्याला त्यामधूनच मिळेल.
-मुलांना वर्गात बसण्यासाठी आकर्षक रंगाची कारपेटस्‌ व त्यावर सुंदर सतरंज्या. त्याच्यासमोर रंगीबेरंगी छोटी,लांब लाकडी बाकडी त्यांचा उपयोग मुलानी खाऊ खाणे, चित्रकला, हस्तकला, खेळ्-मांडणी यासाठी होईल.

* मुलांना बसवण्यासाठी मोठी बेंचेस नाहीत.

कारण - 1) या वयातील मुलांनी एकाच जागी बसून राहाणे अपेक्षित नाही. त्यांच्या शरीराची सतत हालचाल हवी, जी त्यांच्या स्नायूंच्या वाढीला पोषक आहे. एकाच जागी बसणारे मूल आळशी, मलूल दुबळे होते. त्याच्यातील नैसर्गिक उर्जेला वाव देण्यासाठी त्याने सतत खेळते राहावे.

2) त्याची सोशल डेव्हलपमेंट होण्याच्या दृष्टीनेही ते एकाच जागी बसणे योग्य नाही. त्यामुळे ठराविक मुलांशीच त्याचा संवाद होईल. शेजार, सहकार्य, दुसऱ्याला समजून घेणे या गोष्टींसाठी मुलांनी छोट्या छोट्या ग्रूपमध्ये राहाणे अपेक्षित आहे.

3) जमिनीवर बसल्याने मुलांच्या शिक्षिका देखील त्यांच्याजवळ तशाच बसून गप्पा-गोष्टी करतील. त्यांचा सहवास मुलांना सुरक्षितता आणि आईची मायाही देतो, त्यामुळे मुलांची बाईंशी भावनिक जवळीक निर्माण होऊन ती तणावमुक्त वातावरणात हसत-खेळत शिकतील.

4) शारिरिक वाढीच्या दृष्टीनेही बेंचवर बसल्याने मुलांच्या हालचालीवर बंधन येते. विशिष्ट कोनातच गुडघे-पाय-राहिल्याने त्यांचे स्नायू, स्नायूबंधने, सांधे यांची वाढ योग्य प्रमाणात न होता ते जखडल्यासारखे होतात. मांडी घालून बसण्याची नैसर्गिक क्रिया सुध्दा शिकवावी लागते. आज आपल्या संस्कारातील सूर्यनमस्कार, योगक्रिया यांचे महत्त्व पाश्चात्त्यांना समजले आहे, उद्या मांडी घालून बसण्याचे फायदे आपल्याला त्यांच्याकडून ऐकावे न लागोत !

* मुलाना पेन-पेन्सिल-वही लिखाणासाठी नाही:

या वयातील मुलांनी बाराखडी, अंकलेखन इ. करणे अपेक्षित तर नाहीच किंबहुना शास्त्रीय दृष्टया ते पूर्ण चुकीचे आहे. कारण या वयात त्यांच्या हाताची बोटे व मनगटे यांचे स्नायू व सांधे यांची वाढ झालेली नसते. अशावेळी लिखाणासारखे काम करताना त्यावर पडणारा अनावश्यक व अति दाब त्यांच्या नैसार्गिक वाढीला अडथळा करतो. शिवाय डोळे हे ज्ञानेंद्रिय व हात, बोटे हे कर्मेन्द्रिये यांच्या कामाचा मेळ (co-ordination) ही व्यवस्थित होत नसतो. परिणामी लेखन-हस्ताक्षर बिघडते; सदोष होते.

तात्पर्य, या वयातील मुलांना लिखाणाची जबरदस्ती करू नये; इतर शाळांमध्ये बरेच लेखन मुलांना शिकवले जाते म्हणून लिखाणाचा अट्टाहास करू नये. त्यामुळे आमच्या शिक्षण देण्याच्या मूळ संकल्पनेलाच तडा जाईल. आपल्या बालोद्यानमध्ये मुलांना भाषाकौशल्य, गणित, इंद्रिय-विज्ञान, संगीत, नृत्य इ.विषय आपण त्यांच्या नियोजित अभ्यासक्रमाप्रमाणे शिकवणारच आहोत, पण ते सर्व साधनांद्वारे, खेळाद्वारे. म्हणजे मनोरंजनातून त्यांचे शिक्षण होईल, जेणेकरून त्या त्या विषयातील मूळ संकल्पना (Basic concepts) सुरूवातीपासूनच पक्के होतील. तेव्हा दोन वर्ष तरी मुलांच्या अभ्यासाविषयी, गृहपाठाविषयी निश्चिंत राहा आणि हा वाचलेला वेळ आपल्या मुलाबरोबर खेळण्यात, गप्पा मारण्यात सत्कारणी लावा. विश्वास ठेवा, असे केल्याने तुमचे मूल अभ्यासात मागे न राहाता पुढील प्राथमिक अभ्यासाची त्याची पूर्वतयारी इतकी सुंदर होईल की उत्तरोत्तर त्याच्या प्रगतीचा आलेख उंचावलेलाच दिसेल. आपल्या विद्यामंदिर शाळेचे दरवर्षीचे दहावीचे निकाल आणि अभ्यासेतर क्षेत्र जसे क्रीडा, गायन-नृत्य, विज्ञान इ.मधील मुलांचे नैपुण्य पाहिले तर आपली खात्री पटेल की, ही संस्था, शाळेचे शिक्षक मुलांच्या सर्वांगीण विकासासाठी सातत्याने प्रयत्नशील असतात. मुलांना केवळ पुस्तकी ज्ञान न देता त्यांची जडणघडण अशी केली जाते की भविष्यात तो एक सक्षम नागरिक बनेल, आणि त्याची पायाभरणी आपल्या बालोद्यानमध्येच केली जाते. कारण मुलाचे बालपण कसे गेले आहे, त्यावर त्याचे तरुणपणीचे व्यक्तिमत्त्व अवलंबून असते.

ह्या सविस्तर लेखनाचा समारोप करताना सांगावेसे वाटते की, पालक म्हणून आपण आपल्या मुलांना दोन गोष्टी देऊ शकतो. ताठ उभे राहाण्यासाठी मूळ आणि आकाशात झेप घेण्यासाठी पंख !

कौतुक सोहळा २०१०

2010-07-19T20:00:00.001+05:30

शालान्त परीक्षेचा निर्णय लागल्यावर दरवर्षीप्रमाणेच विद्या मंदिरच्या प्रांगणात उत्साहाचे वातावरण होते.

मराठी विभागाचा निर्णय ९१.४९% तर इंग्लिश विभागाचा निर्णय १००% लागला.

परुष्णी विलास मांजरेकर ९४%

सूरज उदय पै ९३.३८%

यशस्वी विद्यार्थ्यांचा कौतुक सोहळा साजरा करताना बेस्ट ऑफ फाइव्हप्रमाणे गुण विचारात घ्यायचे की नाही हे नक्की होत नव्हते. अखेरीस मुलांच्या कौतुकासाठी उशीर तरी किती करायचा ह्या विचाराने पारंपारिक पद्धतीनुसार मिळालेले गुण विचारात घेण्यात आले.

ह्या सर्व गुणी विद्यार्थ्यांचं कौतुक २७ जून रोजी विद्या मंदिर शाळेच्या नव्या सभागृहात एका सुंदर सोहळ्यात करण्यात आलं. शाळेचे हितचिंतक आणि आश्रयदाते एल अँड टी चे वित्तीय संचालक श्री. यशवंत देवस्थळी समारंभाच्या अध्यक्षस्थानी होते. विद्या प्रसारक मंडळाचे अध्यक्ष, सुप्रसिद्ध विमा गणिती,

श्री. ज. स. साळुंखे, उपाध्यक्ष श्री. सुरेश ठाकूर, शाळा समितीचे अध्यक्ष श्री. दिलीप म्हांबरे, मुख्याध्यापक श्री. दि. का. वाघ सर आणि सौ. जागृती सावे मॅडम ह्यांच्या सन्माननीय उपस्थितीत हा सोहळा साजरा झाला. मंडळाचे सदस्य, हितचिंतक, पालक आणि विद्यार्थी समारंभासाठी मोठ्या संख्येने उपस्थित होते.

ह्या प्रसंगी यशस्वी विद्यार्थ्यांची, त्यांच्या पालकांची तसेच शिक्ष कांची भाषणे झाली. श्री. सुधीर देसाई सर आणि श्रीमती उषा शिमोगा मॅडम ह्यांनी कार्यक्रमाचे सूत्रसंचालन केले.

दरवर्षीप्रमाणेच मुलांच्या यशाचा आढावा घेणारी एक पुस्तिका वितरित करण्यात आली होती.

शाळेच्या नव्या इमारतीमध्ये हा सोहळा साजरा होत असल्याचा विशेष आनंद सर्वांनाच विशेषत: विद्यार्थ्यांना होता.

हे स्वप्न की म्हणावे...

2010-06-19T19:49:00.001+05:30

जेव्हा स्वप्न साकार होते तेव्हा मनात येणाऱ्या भावभावना अवर्णनीय असतात. हे खरंच प्रत्यक्षात आलंय का असं वाटत राहतं. विशेषतः एखादा उराशी बाळगलेला ध्यास साध्य झाला की स्वत:ला ओतून घेतल्यावर येणारं प्रसन्न रितेपणही आनंदासोबत असतं.

साडेबारा कोटी रु पये खर्चाच्या प्रकल्पाला ज्यावेळी मराठी शाळा चालवणारी किंवा मराठी वळणाची इंग्रजी शाळा चालवणारी माणसं हात घालतात त्यावेळी त्यांना बहुतेकांनी वेडात काढलेलं असतं. ‘शाळा बांधताय की मॉल?’ अशासारखी शंकेखोर वक्तव्यं सहन करीत जेव्हा काही ‘पछाडलेली’ मंडळी स्वतःला या कामात झोकून देतात तेव्हा साकारतं एक नवल.

दहिसरच्या विद्या मंदिर शाळेत 14 जूनला जेव्हा मुलांनी शाळेच्या नव्या वर्गांमध्ये प्रवेश केला तेव्हा असंच नवल प्रत्यक्षात घडलं. 600 चौ.फुटांचे भव्य वर्ग, 4’x16’ लांबीचे मॅग्नेटिक ग्रीन बोर्डस्, 1’x3’x16’ आकाराचे प्लॅटफॉर्म्स, ही आहे या शाळेची एक झलक.

प्रत्येक वर्गात, प्रत्येक मजल्यावर भरपूर मोकळी जागा आहे. पश्चिमेकडून आणि नैऋत्येकडून येणारा वारा आहे आणि उत्तरेकडून येणारा मोकळा प्रकाश! साऱ्या बाळगोपाळांचे चेहरे आनंदाने फुलून गेले होते. नाचत, उड्या मारत वर्गात शिरणाऱ्या मुलांचा निर्व्याज आनंद पाहण्यासारखा होता.

ह्या स्वप्नपूर्तिसाठी जीवापाड कष्ट केलेली शिक्षक मंडळी हरखून गेलेली हो ती.

‘सुखार्थिनः कुतो विद्या कुतो विद्यार्थिनः सुखम् । असं म्हणण्याचे दिवस आता गेले आहेत. चिंचोळ्या गल्लीबोळातला प्रत्येक ‘कोचिंग क्लास’ आता ‘एसी’ असावा लागतो. अशा व्यापारी शिक्षणाशी स्पर्धा करण्यासाठी शाळेतल्या शिक्षकांची उमेद आता नक्कीच वाढलेली आहे.

हे नवल घडवलंय मुख्यतः ह्या शाळेच्या पालकांनी. अनेक वर्षे ह्या पालकांनी पदरमोड करून निधी उभारला. ‘आमच्या मुलांना तर काही नवी शाळा मिळण्याची शक्यता दिसत नाही’ असा कोतेपणाचा विचार केला नाही. अनेक दानशूर आणि समाजहितैषी सज्जनांनी हातभार लावला. शाळेचे नव्या दमाचे माजी विद्यार्थी संचालकांच्या खांद्याला खांदा लावून सरसावले आणि पत्र्याखाली तापणारी मुलं सुखद गारवा देणाऱ्या छत्राखाली नेण्याचं स्वप्न साकार झालं.

लवकरच शाळेच्या आवारातील कच्च्या इमारती पाडून मैदान मोकळे केले जाईल. शाळेचे बालोद्यान तळमजल्यावर असून बालोद्यानाच्या नव्या स्वरूपाबद्दल आम्ही तुम्हाला सविस्तर सांगणारच आहोत. शाळेच्या इमारतीच्या केवळ बाह्य स्वरूपातच नव्हे तर अभ्यासक्रमातही गुणात्मक सुधारणा करण्याचा निश्चय शिक्षकांनी केलेला आहे. केवळ शालांत परीक्षेचा निर्णय चांगला लागतो आहे ह्यावर समाधान न मानता मुलांना फक्त परीक्षार्थी न करता खरेखुरे विद्यार्थी करण्याचे आव्हान शिक्षकांनी स्वीकारले आहे.

अनेकांचं ऋण शिरावर घेऊन हा टप्पा गाठलेला आहे. शाळेच्या प्रस्तावित इमारतीचा उरलेला निम्मा भागही अजून बांधायचा आहे. तोही तुम्हा सर्वांच्या सहकार्यानं लवकरात लवकर बांधून होईल यात शंका नाही.

(छायाचित्रे : निशिकांत हंबीर)

2010-05-20T22:28:00.010+05:30

सूर्य पेरणारा माणूस

प्रवीण दवणे

आकाशाला गवसणी घालण्याची झेप असलेल्या आणि आकाशाची उंची व व्यापकता असलेल्या सतीश हावरे यांचे जीवन/लेखणीबद्ध करण्याचे काम केले ते प्रा. प्रवीण दवणे!

सतीश हावरे हे प्रंचड आत्मविश्वास, ऊर्जा आणि सकारात्मक दृष्टीकोन असलेली व्यक्ती. बांधकाम खात्यात क्रांतिकारक बदल! अल्पगटापासून (श्रमिकांपासून) ते धनिकांपर्यंत इमारती बांधल्या. मराठी तरुणांना सतत व्यवसायाभिमुख होण्याचे मार्गदर्शन.

मराठी माणूस आणि मराठी माती यांबद्दल सतीशजींना पराकोटीचा अभिमान होता. मराठी माणूस जर अधिक ध्येयवादी होईल, अधिक प्रयत्नवादी होईल तर जग सहज पादाक्रांत करेल अशी त्यांची खात्री होती. स्वत:ला कामात झोकून द्या. मायाममतेच्या नात्यांचा आदर करा, पण त्यांचा कोश करु नका. पंख उघडून आकाशात भरारी घ्या. क्षेत्र कुठलंही असो, सर्वोत्तम व्हायचं हा ध्यास. उद्दिष्ट अन् कर्म शुद्ध असेल तर विजय तुमचाच! अशी ही सतीश हावरे या तरुण व्यवसायिकाच्या विजयगाथेचा हा प्रवास.

प्रत्येक पालक शिक्षक आणि जिंकू इच्छिणा-या प्रत्येक कोवळ्या मनासाठी! प्रत्येकानेच वाचावे असे हे पुस्तक!

पल्लवी राजाध्यक्ष

पर्यवेक्षक, मराठी माध्यम

NMM Scholarship Exam Achievements 2009-10

2010-05-17T20:34:00.005+05:30

Out of 8 students who appeared for NMM Scholarship Exams 2009-10 following 5 students of 8th Std of Vidya Mandir passed successfully. These students were guided by our teacher Shri. S. B. Pawar. We congratulate Shri Pawar and the following successful students (From top to left, Ms. Khushboo S. Kedar, Ms. Bhavana B.Gosavi , Ms. Jagruti V. Sonar, Mst. Kunal D. Kalambate, Mst. Nishant S. Thakare)

Lesson Planning Workshop

2010-05-10T22:18:00.001+05:30

A two day workshop for lesson planning was arranged by the Quality Development Committee in the school at the end of the academic year 2009-10.

Teachers from English Primary and Secondary as well as Marathi Primary and Secondary had participated in the workshop. The teachers spent their last two days of the year analyzing the curricular content from 7.30 in the morning to 5.30 in the evening.

In the workshop, the teachers attempted techniques to plan the lessons in the least possible time. Members of the school committees and the Governing Council were present to steer the activity.

They were grouped under four subject-heads viz. Science and Maths, Indian Languages, English and Social Sciences. Ms. Tharval, Mr. Desai, and Ms. Patil and Mr. Pawar led the Maths and Science group, while Ms. Mistry, Ms. Shimoga headed the English group. Ms. Vanmali, Ms. Dahanukar were the leaders for Marathi, Ms. Raut led the Hindi teachers.

The teachers were supported in their endeavour by our computer and library staff. Shri. Pravin Puralkar and Ms. Megha Rane headed the library team and the computer team respectively. The notes of workshop participants were promptly computerised thanks to the support offered by sub-staff and non-teaching participants headed by Ms. A. J. Gadgil.

Mr. Wagh, Mr. Bendale, Ms. Rajadhyaxa, Ms. Save and Ms. Tharval led the entire activity as school officials while Ms. Rodrigues and Ms. Churi headed the Primary Group.

Ms. Chougule, the facilitator, had meticulously prepared for the two-day programme. Mr. Prafulla Thakare, Secretary, VPM, Mr. Dilip Mhambrey and Mr. Rahul Kelkar, heads of the Secondary and Primary School committees respectively, along with committee members Shri. Yogesh Sangle and Shri. Ranjit Rane were a motivating presence. Shri. Vinayak Newrekar, Shri. Vasuki Haranhalli guided the computerization effort.

Shri. Ranjan Sawant and Shri. Anil Pendharkar, Members, GC, attended the workshop and the preparatory meetings.

2010-05-08T19:44:00.006+05:30

YOGINI S. POLAJI (IX / A)
PERFORMANCE OF YEAR 2009-2010

1) VISAWA CHARITABLE TRUST’S:- NANDAN PANEMANGALORE DRAWING COMPETITION secured 2nd prize in the group F in the 23rd. On the spot drawing competition conferred 26th January 2010.
2) SHAILENDRA EDUCATION SOCIETY:- Shailendra Education Society, Dahisar, Mumbai organized Drawing competition after Late D.M. Samant secured – 3rd prize Group 2nd. conferred on 12 September 2009.
3) MAHARASHTRA RAJYA BALCHITRAKALA COMPETITION organized drawing competition. The Drawing was declared as ‘कला नैपुण्य’ in the group–4th conferred on 14th November 2009.

4) MUHALLA COMMITTEE MOVEMENT RUST AND MUMBAI POLICE organized Poster Making Competition Secured – 1st prize in group – 3rd. The Poster was selected for “ State Level”.
5) BOMBAY ARTS & SPORTS organised Drawing & Painting Competition secured 2nd prize. The drawing selected for Maharashtra Exhibition.
6) THE MUMBAI SURURBAN DISTRICT ATHELETIC ASSOCIATION organized Track and Field Events secured – 1st place in 4 X 100 mts Relay G/ U14.
7) DAHISAR TRACK MASTER CLUB AND DAHISAR SPORTS ASSOCIATION organized Dahisar Minithon (Marathon) 2009 secured – 3rd place in U/G 14 conferred on 6th December 2009.

8) CIART- CENTRE FOR INDIAN ART RESOURCE AND RESERCH, NEW DELHI organized – Drawing competition secured – The Drawing was declared as the “Best Drawing from all the groups” and “Best performance in Art”

Certificate was rewarded and conferred on 26th January, 2010.

SEQUEL TO ‘MY FRIEND’

2010-04-22T11:45:00.005+05:30

Much water has flown under the bridge. My life, my work in my class now seems fulfilling. I am now really reaching my targets. I am actually now able to teach in the class and the children are responding. Classroom situations are now fun filled and we have much more discipline in the class.

‘My Friend’ has now become manageable. He responds to instructions, although with a little reluctance. He looks at me when he comes into the class. He obeys when we tell him to sit in his place, gives his attendance, says ‘May I come in?’ and sometimes asks for what he wants instead of just snatching it. Of course, he speaks in monosyllables most of the time and still wants to be out on the ground in his own imaginary world. Yet I am VERY HAPPY. There has been tremendous improvement. He sometimes makes eye to eye contact and he calls me by my name. Today, he was waiting in the corridor for me to come to class. I was thrilled. Of what use are we teachers if not for the purpose of creating such learning situations that we all enjoy and look forward to.

All this change has come about because of my friend’s shadow teacher. She has come as a boon. She is a lovely girl, totally unassuming and non interfering. She concentrates on her duty. She sits with my friend at the back of the class and quietly gets the class work done. She coaxes, dissuades, persuades and promises him small ‘possible’ rewards. Whatever her strategy, it is working. Being constantly with him, she now understands him quite a lot. She has a lot of patience and handles him well.

My friend was an elephant in the drama that I had set for the Annual Day. He went confidently on the stage and said his dialogue. He stood with his friends till the end of the play. He had a field time the entire month when we were all busy practicing. Hardly any studies and lots of time to be out on the ground. Several imaginary stories would have been created. Once I saw him with a gunny sack on his back, busy searching for something. He had already created a ‘chullah’ with twigs. Mosaic tiles for plates and a long stick for a knife were in his kitchen. On asking we were told that he was going to prepare ‘chicken’ after first catching it. One day he spelt out ‘Thomas’ and ‘Friend’ on the flannel board. It turned out that, that was the latest cartoon he was crazy about. On another occasion he arranged the long individual fronds of the coconut leaf in the form of the railway tracks on which Thomas, the cartoon train would travel on.

The exams are going on and I am worried. My Friend is pretty adamant when it comes to answering the oral questions. I have to insert in my questions during his constant activity and roaming around. I get answers only if He wants to answer. I know that he knows the answers. In the English written paper I saw some new questions and answers. These were the ones that interested him. After writing these, he solved the rest of the paper.

Well, the year has come to an end. It has been a huge learning experience for me. It has been an year of surprises and fun. I wonder how my friend will fare in the years to come. He has a very inquisitive and imaginative mind. Given the right kind of environment, guidance and motivation, I am sure he will grow up to contribute something to this world. I hope he will become a scientist. Whatever may be his future but he has definitely left a deep mark on my psyche. I HAVE BEEN BLESSED

- Ms. Jyoti Honkote, Asstt. Teacher, Eng (Primary)

All India Open Mathematics Scholarship Examination

2010-04-14T21:08:00.012+05:30

Results of the All India Open Mathematics Scholarship Examination conducted by IPM (Institute of Promotion of Mathematics ) on 7^th Feb 2010.

Total number of students : 61 (STD V to X)

Following 6 students have been selected for National Level Final Examination which will be conducted on Sunday 11^th April 2010.

(From Left Side, Kunal Joshi - VI, Soham Gurjar - VII, Saurav Surve - VIII, Omkar Masurkar - VIII, Subhash Nadkarni - VIII, Samruddhi Pednekar - VIII)

National Talent Search Exam Result 2010

2010-04-12T22:36:00.000+05:30

Following four students of 8th Std. have been selected for National Talent Search Exam (NTSE). They passed NTS Examination (Maharashtra State) with following ranks:

1. Mst. Jog Chaitanaya Jayant : - 16th Rank

2. Mst. Salvi Adwait Bhalchandra:- 17th Rank

3. Mst. Masurkar Omkar Shyam: - 20th Rank

4. Ms. Kamat Jitali Girish: - 22nd Rank

सुवर्णसंधी

2010-04-02T09:28:00.001+05:30

आपल्या शाळेतील माजी विद्यार्थ्यांना आणि शिक्षकांना भेटण्याची सुवर्णसंधी ह्या कार्यक्रमामुळे मिळणार आहे. हेमंत आवळसकर शाळेचे माजी विद्यार्थी असून ह्या कार्यक्रमामुळे माजी विद्यार्थ्यांचे एक अनौपचारिक संमेलनच जणू भरणार आहे. कार्यक्रमास आपण अवश्य उपस्थित रहावे ही विनंती. कार्यक्रम विनामूल्य आहे.